Staat van vorderingen (lijst van openstaande schulden). 29 september 1942. Administrateur van de Afdeeling Assurantiezaken en Wettelijke Aansprakelijkheid ter Gemeentesecretarie. II. CENTRALE MARKT.
==============

Behoort bij brief No.10/24/3 M. d.d. 29 September 1942 aan den Heer Administrateur van de Afdeeling Assurantiezaken en Wettelijke Aansprakelijkheid ter Gemeentesecretarie van den Directeur van het Bedrijf der Centrale Markt.

STAAT VAN VORDERINGEN, WAARVAN DE INNING OP MOEILIJKHEDEN STUIT.

--- * Inhoud: Het document is een administratieve lijst van 24 personen die nog schulden hebben uitstaan bij de Amsterdamse Centrale Markt. De totale schuld bedraagt 932,12 gulden.
* Aard van de schuld: Vrijwel alle posten betreffen "plaatsgeld". Dit wijst erop dat de debiteuren marktkooplieden of tuinders waren die een vergoeding verschuldigd waren voor het gebruik van een staanplaats of perceel. De schulden dateren uit de periode 1935-1941.
* Debiteuren: De adressen bevinden zich voornamelijk in de agrarische randgebieden van Amsterdam van die tijd (Sloterpolder, Osdorp, Badhoevedorp, Haarlemmermeer, Weesperkarspel). Dit bevestigt dat het waarschijnlijk gaat om kleinschalige producenten (tuinders) die hun waren op de Centrale Markt verhandelden.
* Problematiek: De kolom 'Aanteekeningen' geeft inzicht in waarom de inning moeizaam verloopt:
* Bedrijfsbeëindiging ("tuin opgeheven").
* Onvindbaarheid ("correspondentie... onbestelbaar").
* Faillissement/Gedwongen verkoop ("tuin wegens schuld verkocht").
* Armoede ("in steun" – de persoon ontving een bijstandsuitkering).

--- Dit document stamt uit september 1942, tijdens de Duitse bezetting van Nederland. Hoewel de Centrale Markt een vitale rol speelde in de voedselvoorziening van de stad onder het distributiestelsel, bleven de normale administratieve processen, zoals het innen van achterstallige pachten en staangelden, doorgaan.

De lijst toont de economische kwetsbaarheid van kleine producenten in de jaren dertig (de nasleep van de crisis) en het begin van de oorlog. De Sloterpolder, waar veel van de genoemde tuinders gevestigd waren, was destijds de 'groentetuin' van Amsterdam, maar zou in de decennia na de oorlog grotendeels verdwijnen voor de bouw van de Westelijke Tuinsteden. Het document dient als een bureaucratisch spoor van de sociaal-economische realiteit voor kleine zelfstandigen in die periode.