Ambtelijke brief / memorandum. 27 december 1939. Onbekend (vermoedelijk een ambtenaar van de juridische afdeling of de haven van de gemeente Amsterdam). [Handgeschreven rechtsboven:]
ter. Mr. de Maer.
ter. Mr. Müller.

[Getypt midden boven:]
VP/HG.

[Getypt linksboven:]
21/33/4 M.
1

[Handgeschreven:]
Memorandum 28/12-'39.

[Getypt rechtsboven:]
27 December 1939.

[Onderwerp aan de linkerzijde:]
Weigering betaling van markt-
geld brandstoffenmarkt door
"A.B.A.".

[Adres:]
den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r .

[Inhoud:]
Onder terugzending van het met Uw kantbrief d.d. 13 dezer om advies ontvangen stuk no.915 L.M.1939 heb ik de eer U te berichten, dat op de in dit stuk behandelde aangelegenheid betrekking hebben mijn rapporten d.d. 30 November en 1 December jl. (Nos.21/33/1 en 21/33/2 M.). Ten aanzien van hetgeen thans wordt gesteld diene het navolgende:

Mr.Mulderije stelt voorop, dat de "A.B.A." aan de Kostverlorenvaart gemeentewater in huur heeft, "teneinde aldaar dekschuiten te kunnen beladen en ontlossen." Deze zelfde bewering is van de zijde der "A.B.A." ook vroeger reeds bij met haar gehouden besprekingen geuit; zij werd toen dermate afdoende weerlegd, dat het verwondering wekt, dat zij thans andermaal wordt naar voren gebracht. Het geval is namelijk, dat aan de "A.B.A." bij beschikking van Burgemeester en Wethouders d.d. 24 Januari 1924 No.2896 R.E.P.K.(Pr.) vergunning is verleend voor het hebben van een hangspoorbaan boven de Kostverlorenvaart. Door deze spoorbaan wordt ingenomen een oppervlakte van 90 m2 openbaren gemeentegrond en 23 m2 openbaar gemeentewater. Tot het hebben van schuiten in als brandstoffenmarkt aangewezen gemeentewater geeft deze precario-vergunning uiteraard hoegenaamd geen recht. In dit document adviseert een ambtenaar de Wethouder voor de Levensmiddelen over een conflict met de firma "A.B.A." (waarschijnlijk de Algemeene Brandstoffen Associatie). De kern van het geschil is het weigeren van de betaling van marktgeld voor de brandstoffenmarkt aan de Kostverlorenvaart.

De tegenpartij, vertegenwoordigd door de heer Mulderije, claimt dat zij het water huren voor het laden en lossen van dekschuiten. De opsteller van dit document weerlegt dit argument krachtig. Hij wijst erop dat de firma slechts beschikt over een precario-vergunning uit 1924 voor een hangspoorbaan (een type bovenloopkraan of monorailsysteem) die over het water en de kade hangt. Volgens de gemeente geeft deze specifieke vergunning voor de fysieke constructie (het beslag leggen op de ruimte boven de grond en het water) geen enkel recht op het gebruik van het wateroppervlak voor het afmeren van schepen op de markt zonder daarvoor de geldende marktgelden te betalen. Het document dateert van december 1939, een periode van mobilisatie in Nederland vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog voor het land. De rol van de "Wethouder voor de Levensmiddelen" (vaak ook belast met distributie en brandstoffen) was in deze tijd cruciaal voor de bevoorrading van de stad. De Kostverlorenvaart in Amsterdam was een belangrijke vaarweg voor het transport van kolen en andere brandstoffen, die essentieel waren voor de verwarming en industrie. De discussie over precariorechten en marktgeld laat zien dat de gemeente, ondanks de dreigende oorlogssituatie, de administratieve en juridische controle op de inkomsten uit de openbare ruimte strikt handhaafde. Gemeente Amsterdam