Getypte brief (doorslag op dun papier). 18 december 1940. De Directeur (waarschijnlijk van de Centrale Markt of een gerelateerde gemeentelijke dienst). Handtekening rechtsboven lijkt "W. Müller". Den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen, Alhier (Amsterdam). W. Müller

HG.

den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r .

37/2/57 M. 2 18 December 1940.

  In bijlage dezes heb ik de eer U een contract in duplo te

doen geworden ten name van de N.V.v/h H.G.Ruhe betreffende huur van
pakhuisafdeeling no.B 12 op de Centrale Markt, voor den opslag van
goederen (vide besluit van Burgemeester en Wethouders d.d. 7 April
1939 No.97 L.M.1939).
Ik moge U beleefd verzoeken de onderteekening van dit con-
tract door den heer Burgemeester te willen bevorderen en mij het
daarna te doen retourneeren; dezersijds kan dan voor registratie
worden zorggedragen.

                                         De Directeur, *   **Onderwerp:** Het formeel aanbieden van een huurcontract ter ondertekening.

• Betrokken partijen: De Directeur (afzender), de Wethouder voor de Levensmiddelen (geadresseerde), de N.V. v/h H.G. Ruhe (huurder), en de Burgemeester (ondertekenaar).
• Object: Pakhuisafdeling B 12 op de Centrale Markt.
• Juridische grondslag: Een besluit van het college van Burgemeester en Wethouders (B&W) uit april 1939.
• Procedure: Het contract wordt in tweevoud (in duplo) verzonden. De wethouder wordt gevraagd de handtekening van de burgemeester te regelen, waarna de administratie de registratie zal voltooien.
• Taalgebruik: Formeel en ambtelijk ("heb ik de eer U", "te doen geworden", "moge U beleefd verzoeken"). Deze brief dateert van december 1940, enkele maanden na het begin van de Duitse bezetting van Nederland. Ondanks de oorlogssituatie liep de gemeentelijke administratie in grote lijnen door volgens bestaande procedures. De Centrale Markt in Amsterdam (vandaag de dag het Food Center Amsterdam) was van vitaal belang voor de voedselvoorziening van de stad.

Het feit dat de brief is gericht aan de "Wethouder voor de Levensmiddelen" onderstreept het belang van deze sector tijdens de oorlogsjaren, waarin distributie en opslag van schaarse goederen een cruciale rol speelden. Er zit opvallend veel tijd (ruim anderhalf jaar) tussen het aangehaalde besluit van B&W uit april 1939 en het daadwerkelijke contract in december 1940; dit kan duiden op administratieve vertragingen door het uitbreken van de oorlog of de noodzaak om afspraken te herzien onder de nieuwe omstandigheden.