Handgeschreven brief (vervolgpagina). A.J. Timmermans, gevestigd te Huizen. vervolg. A. J. Timmermans te Huizen
per maand verstrekt wordt voor het vervoer Huizen-Bussum
dat zoals reeds bovenvermeld op de veiling te Bussum geen
aanvoer of voldoende aanvoer plaats vindt,
dat mijn toewijzing, vanwege mijn inkoopen op de veiling te
Amsterdam, bij mijn grossiers in Amsterdam berusten,
dat de grossiers in Bussum mij dan ook verwijzen naar
mijn grossiers in Amsterdam en mij steeds toevoegen:
"ga maar koopen, waar je altijd gekocht hebt," en "wij
hebben geen toewijzing voor je" etc. etc.
dat op deze wijze de gemeente Huizen zonder aardappelen,
groenten en fruit blijft zitten, daar ondergeteekende
in Huizen de grootste leverancier op dat gebied is;
redenen waarom hij U beleefd verzoekt hem, ingevolge
de thans bestaande regeling der wet, hem door het
Veilingwezen te Amsterdam, de benoodigde benzine
toe te staan.

Hoogachtend,
(handtekening)
A. J. Timmermans. In deze brief zet A.J. Timmermans, een belangrijke leverancier van aardappelen, groenten en fruit in Huizen, de problematiek uiteen rondom de bevoorrading van zijn gemeente tijdens de bezettingsjaren.

De kern van zijn betoog is een logistiek en bureaucratisch knelpunt:
1. Gebrek aan lokale aanvoer: De veiling in Bussum heeft onvoldoende voorraad om aan de vraag te voldoen.
2. Toewijzingssysteem: Vanwege zijn historische inkooppatroon zijn zijn officiële toewijzingen (distributierechten) gekoppeld aan de veiling en grossiers in Amsterdam.
3. Lokale weigering: Grossiers in Bussum kunnen of willen hem niet helpen omdat hij niet tot hun vaste klantenkring behoort en zij zelf beperkte voorraden hebben.
4. Dreigend tekort: Omdat Timmermans de grootste leverancier in Huizen is, brengt het gebrek aan transportmiddelen (benzine) om zijn goederen in Amsterdam op te halen de voedselvoorziening van de gehele gemeente Huizen in gevaar.

De brief is een formeel verzoek aan de autoriteiten om een uitzondering of specifieke toewijzing van benzine via het 'Veilingwezen te Amsterdam' mogelijk te maken. Dit document is een treffend voorbeeld van de complexiteit van het distributiestelsel in Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Schaarste aan brandstof was een van de grootste belemmeringen voor de voedselvoorziening.

Onder de Duitse bezetting werd alles gerantsoeneerd via een systeem van vergunningen en toewijzingen. Ondernemers waren gebonden aan specifieke regio's en leveranciers. Wanneer de lokale keten (zoals hier de veiling in Bussum) haperde, ontstonden er direct problemen omdat men niet zomaar mocht uitwijken naar andere steden zonder de bijbehorende transportvergunningen en brandstofbonnen. De toon van de brief is beleefd doch dringend, wat de ernst van de voedselsituatie in Huizen destijds onderstreept.