Getypte ambtelijke brief of rapportage (pagina 2). Het document noemt diverse data, de laatste is 31 januari 1940. Het schrijven zelf dateert vermoedelijk van kort daarna. Bladz.2.

driewielige bakfiets ten verkoop van bloemen op den openbaren weg
den ryweg van den Admiraal de Ruyterweg, tusschen de perceelen
95 en 97. Deze vergunning werd op ondergeschikte punten aange-
vuld of gewyzigd (op 28 Mei 1936 onder no.5/293 L.M.; op 13 Juli
1936 onder no.5/469 L.M.1936; op 22 Mei 1939 onder no.5/121 L.M.
1939 en laatstelyk op 31 Januari 1940 onder no.764 L.M.1939,
welke laatste beschikking thans nog geldt). De standplaats van
Woudenberg is niet voor een perceel gelegen, daar op het onder-
havige punt een grachtje onder den Admiraal de Ruyterweg door-
loopt, waardoor er een onderbreking in de huizenry is. Bovendien
is er ter plaatse een versmalling van het trottoir; hierdoor kon
Woudenberg zonder bezwaar vergunning worden verleend voor een
bakfiets.

Ten aanzien van beide bovengenoemde standplaatshouders
deel ik U mede, dat my uit inlichtingen, verstrekt door contrô-
leurs van myn dienst is gebleken, dat zy omstreeks 1935 behoorden
tot de groote groep van personen, die toen reeds geruimen tyd
een clandestiene standplaats plachten in te nemen op de punten,
waar zy later een definitieve standplaats kregen. Er is my geen
verordening bekend, waarby is bepaald, dat standplaatshouders
met hetzelfde artikel minstens 100 m. van elkaar verwyderd moe-
ten staan. Wel wordt in het algemeen de gedragslyn gevolgd, dat
standplaatsen niet worden verleend binnen een afstand van 100 m.
van een winkel, waar dezelfde soort artikelen worden verkocht.
Deze gedragslyn is echter by de uitgifte van standplaatsen aan
de zoogenaamde clandestiene standplaatshouders doelbewust niet
gevolgd (vide hieromtrent myn rapport d.d. 27 Maart 1936 no.
39/75/1 M).

Inderdaad heeft De Goede destyds schriftelyk bezwaar ge-
maakt tegen het verleenen van een standplaatsvergunning aan Wou-
denberg. De Hoofdcommissaris van Politie heeft hieromtrent op 27
April 1936 advies uitgebracht (no.5810 S.1936/no.5/317 L.M.1936)
met welk advies ik my op 7 Mei 1936 onder no.39/104/10 M ver-
enigde; Burgemeester en Wethouders hebben daarop op 4 Juni 1936
onder no.5/317 L.M.1936 afwyzend op het verzoek van De Goede be-
schikt. Terzake moge ik derhalve verwyzen naar vorengenoemd rap-
port van den Hoofdcommissaris d.d. 27 April 1936.

Overigens zou dezerzyds geen bezwaar bestaan, wanneer aan
De Goede dezelfde verkoopsmogelykheden werden geboden, als aan
Woudenberg zyn verleend; ik vrees echter, dat van de zyde der
politie overwegende bezwaren zullen bestaan om De Goede toe te
staan, op het punt, waar hem thans vergunning is verleend, met
een bakfiets of handkar een standplaats in te nemen.

Mede met het oog op hetgeen in de vyfde alinea van het
onderhavige adres wordt medegedeeld, adviseer ik U, het oordeel
van den Hoofdcommissaris van Politie in te winnen.

De Directeur, * Inhoud: Het document betreft een administratieve afhandeling van standplaatsvergunningen voor bloemenverkopers op de Admiraal de Ruyterweg in Amsterdam. Centraal staat een conflict of concurrentiepositie tussen twee verkopers, Woudenberg en De Goede.
* Kernpunten:
* Woudenberg heeft een vergunning gekregen voor een bakfiets op een specifieke plek waar de huizenrij onderbroken wordt door een grachtje.
* Beide verkopers waren oorspronkelijk "clandestien" (zonder vergunning) actief rond 1935.
* Er wordt gesproken over de ongeschreven "100 meter-regel": standplaatsen worden normaal niet vergund binnen 100 meter van een winkel die hetzelfde verkoopt, maar bij voormalig clandestiene verkopers werd hier soms van afgeweken.
* De Goede had bezwaar gemaakt tegen de vergunning van Woudenberg, maar dit werd in 1936 afgewezen door B&W op advies van de Politie.
* De schrijver (De Directeur) staat niet onwelwillend tegenover gelijke kansen voor De Goede, maar verwacht politiematige bezwaren vanwege de specifieke locatie.
* Taalgebruik: Formeel ambtelijk jargon uit de eerste helft van de 20e eeuw. Dit document biedt een inkijkje in het Amsterdamse marktwezen en de straathandel tijdens het interbellum en het begin van de Tweede Wereldoorlog. In de jaren '30, een periode van grote werkloosheid, probeerden veel Amsterdammers het hoofd boven water te houden door als straatverkoper te werken, vaak aanvankelijk zonder officiële papieren ("clandestien"). De gemeente probeerde dit proces te reguleren door standplaatsen toe te wijzen, waarbij rekening moest worden gehouden met verkeersveiligheid (het oordeel van de politie) en de belangen van gevestigde winkeliers. De Admiraal de Ruyterweg was en is een belangrijke verkeersader in Amsterdam-West, waar de ruimte op het trottoir beperkt was, wat de besluitvorming over standplaatsen compliceerde. Marktwezen Politie