Typschrift (waarschijnlijk een doorslag op dun papier). 22 december 1941. De Directeur (van de Visscherijcentrale). Den Heer J.J. Vermeulen, James Cookstraat 24, Amsterdam-West. Verzonden 22/12 [handgeschreven] HG.

                        den Heer J.J.Vermeulen,
                        James Cookstraat 24,
                        <u>Amsterdam-West.</u>
                                Wijk 26A.

46A/191/2 M. 22 December 1941.

        Naar aanleiding van Uw brief d.d. 8 December jl. deel ik U

mede, dat na onderzoek door de door de Visscherijcentrale ingestelde
Commissie is gebleken, dat U niet voor een toewijzing van zoetwater-
visch in aanmerking kunt komen.
Aan Uw verzoek kan derhalve geen gevolg worden gegeven.

                                       De Directeur, *   **Inhoud:** De brief is een formele afwijzing van een verzoek dat op 8 december 1941 door de heer Vermeulen was ingediend. Hij had blijkbaar gevraagd om een toewijzing van zoetwatervis, maar een speciale commissie heeft geoordeeld dat hij hiervoor niet in aanmerking komt.

• Toon: De stijl is strikt zakelijk en ambtelijk, kenmerkend voor overheidscommunicatie uit die periode ("d.d.", "jl.", "derhalve").
• Functie: Dit document dient als vastlegging van een besluit in een administratief proces rondom voedselvoorziening. De handgeschreven aantekening "Verzonden 22/12" bevestigt dat de brief daadwerkelijk is uitgegaan op de dag van datering. * Tweede Wereldoorlog: Ten tijde van schrijven (december 1941) was Nederland bezet door nazi-Duitsland. De schaarste aan goederen nam toe en de distributie van voedsel werd streng gereguleerd door de bezetter en de Nederlandse bureaucratie.
• Visscherijcentrale: Dit was een van de vele 'centrales' die tijdens de bezettingsjaren de productie en distributie van specifieke sectoren controleerden. Omdat de zeevisserij op de Noordzee vanwege oorlogsgevaar nagenoeg stil lag, was zoetwatervis uit de binnenwateren een schaars en belangrijk goed geworden.
• Distributiesysteem: Particulieren, maar vooral handelaren en winkeliers, moesten officiële toewijzingen hebben om aan voorraden te komen. De afwijzing aan de heer Vermeulen suggereert dat hij mogelijk probeerde vis te bemachtigen voor handel of extra rantsoenen, wat door de schaarste en de strikte regels van de Commissie werd geweigerd. J.J. Vermeulen