Administratieve kaart/notitieblad (Alg. Zaken-Model No. 14). Juli 1942 (tijdens de Duitse bezetting van Nederland). [Kader linksboven]
BIJBLAD VAN:
M. No. 30/42/1 194 2
DOORGEZONDEN: 23/7 - '42.

[Linkerzijde, handgeschreven concept/antwoord]
af Th de Groot
n.a.v. Uw briefkaart
ingekomen op 23 juli j.l.
bericht ik Ub, dat het thans
niet meer mogelijk is, Ub
weder in het bezit te stellen
van Uw vaste plaats op het
Waterlooplein.
[Paraaf]
27/7 '42

[Rechterzijde, handgeschreven instructie]
Teruggave plaats is
thans niet meer
mogelijk.
m. v. i. afwijzen.
[Handtekening/Paraaf] 27/7 '42

[Stempel en handtekening rechtsonder]
GEZIEN
DE INSPECTEUR,
deHaan

[Onderaan, rood potlood/krijt]
30/42/217

[Voetnoot]
Alg. Zaken-Model No. 14
14333-1000-7-'41-1727 Dit document betreft de afwijzing van een verzoek van een zekere heer Th. de Groot om zijn "vaste plaats" op het Amsterdamse Waterlooplein terug te krijgen. De correspondentie vindt plaats in juli 1942.

De structuur van het document toont de ambtelijke gang van zaken:
1. De aanvraag: Een briefkaart van De Groot (ontvangen 23 juli).
2. De interne besluitvorming (rechts): Een ambtenaar noteert dat teruggave niet meer mogelijk is en adviseert "m.v.i. afwijzen" (mogelijk: met verzoek in te stemmen: afwijzen).
3. Het concept-antwoord (links): Een kladversie van de brief die naar De Groot gestuurd zal worden.
4. De goedkeuring: De inspecteur (De Haan) zet zijn stempel en handtekening voor akkoord. De datum (juli 1942) en de locatie (Waterlooplein) zijn historisch zeer beladen. Het Waterlooplein was het hart van de Joodse buurt in Amsterdam en de plek van de grote dagmarkt. Tijdens de bezetting werden Joodse marktkooplieden stelselmatig geweerd en hun vergunningen ingetrokken.

In juli 1942 begonnen ook de grootschalige deportaties van Joden vanuit Amsterdam naar de kampen. Hoewel de naam "De Groot" niet direct Joods klinkt, vond de administratieve afhandeling van marktplaatsen op het Waterlooplein in deze periode plaats in een context van uitsluiting en "arisering". De korte, zakelijke toon ("thans niet meer mogelijk") is typerend voor de bureaucratische afhandeling van dergelijke verzoeken in oorlogstijd, waarbij de overheid de grip op de openbare ruimte en economie verstevigde. M. No