Doorslag van een getypte ambtelijke brief. 29 juli 1942. De waarnemend (wnd.) Directeur (vermoedelijk van de Dienst der Markten, Amsterdam). Den Heer Ph. de Groot. Verzonden 29/7-42 [handgeschreven]

                                               vB/HB.

                den Heer Ph. de Groot,
                St. Anth. Breestraat 35 I,
                <u>Amsterdam-Centrum.</u>
                                      Wijk 3.

30/42/2 M. 29 Juli 1942.

      Naar aanleiding van Uw briefkaart, ingekomen op 23 Juli

j.l. bericht ik U, dat het thans niet meer mogelijk is, U weder in
het bezit te stellen van Uw vaste plaats op het Waterlooplein.

                               De Directeur,
                               wnd. De brief is een formele, ambtelijke afwijzing. De heer Ph. de Groot had op 23 juli 1942 verzocht om teruggave van zijn vaste marktstandplaats op het Waterlooplein in Amsterdam. De directeur bericht kortweg dat dit "thans niet meer mogelijk is". Er wordt geen reden voor de weigering gegeven, wat typerend is voor de kille, bureaucratische afhandeling van zaken betreffende Joodse burgers in die periode. De tekst weerspiegelt de systematische uitsluiting van Joden uit het economische en openbare leven. Dit document is direct verbonden met de Jodenvervolging in Amsterdam tijdens de Tweede Wereldoorlog:

• Persoon en Locatie: De geadresseerde is Philippus de Groot, een Joodse koopman die woonde op de Sint Antoniesbreestraat 35-I, in het hart van de Jodenbuurt. Volgens gegevens van het Joods Monument werd hij op 30 september 1942, slechts twee maanden na deze brief, vermoord in Auschwitz.
• Waterlooplein: De markt op het Waterlooplein was van oudsher een centrale plek voor Joodse handelaren. In 1941 was het door de bezetter aangewezen als een 'Joodse markt', maar gaandeweg werden de regels steeds strenger en werden Joden volledig uit de handel verdrongen.
• Tijdsgeest: Juli 1942 was de maand waarin de grootschalige deportaties vanuit Amsterdam naar de vernietigingskampen begonnen. Terwijl de heer De Groot probeerde zijn standplaats (en daarmee zijn bron van inkomsten) te behouden, was de liquidatie van de Joodse gemeenschap in Amsterdam reeds in volle gang. De brief illustreert hoe de gemeentelijke bureaucratie meewerkte aan of de gevolgen uitvoerde van de anti-Joodse maatregelen.