-2-

Vanzelfsprekend moet alles gedaan worden om genoemde over-
tredingen te voorkomen en zoo zij plaats vinden er met kracht tegen
worden opgetreden. Ik merk hierbij op, dat ik nog verleden week
hieromtrent met den Inspecteur voor de Prijsbeheersching alhier, te-
lefonisch heb gesproken, waarbij ik nogmaals op verscherping der
contrôle heb aangedrongen.
Te Uwer informatie diene nog, dat hedenmorgen een drietal
grossiers, gevestigd op de Centrale Markt, wegens prijsopdrijving
gearresteerd en van de Centrale Markt zijn weggevoerd.
Zooals U echter bekend is, is het zeer moeilijk om tegen een
en ander op te treden, omdat veelal de bewijzen niet zijn te leve-
ren, daar de kleinhandelaren niet bereid zijn om als getuige op te
treden.
Intusschen zal ik niet nalaten om alles te blijven doen, wat
in mijn vermogen ligt om tegen genoemde euvelen op te treden en voorts
opnieuw bij de bevoegde autoriteiten aandringen op het nemen van
scherpe maatregelen tegen de geschetste euvelen.

De Directeur, De tekst betreft een ambtelijke mededeling over de aanpak van economische misdelicten, specifiek prijsopdrijving. De auteur, de "Directeur", rapporteert over:
1. Handhaving: Er wordt nauw samengewerkt met de Inspecteur voor de Prijsbeheersching om de controle te verscherpen.
2. Concrete actie: Er wordt melding gemaakt van de arrestatie van drie groothandelaren (grossiers) op de Centrale Markt (waarschijnlijk die van Amsterdam).
3. Bewijslastproblematiek: Een cruciaal punt is de weigering van winkeliers (kleinhandelaren) om tegen hun leveranciers te getuigen, waarschijnlijk uit angst voor repercussies of het verliezen van hun bevoorrading.
4. Voornemen: De directeur belooft druk te blijven uitoefenen op de autoriteiten voor strengere maatregelen.

Het taalgebruik is formeel en volgt de spellingregels van vóór 1947 (zie "zoo", "contrôle", "Uwer"). Gezien de termen "Prijsbeheersching" en "prijsopdrijving", in combinatie met de spelling en de context van schaarste en zwarte handel, stamt dit document zeer waarschijnlijk uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945) of de directe naoorlogse periode. Tijdens de bezetting was de "Rijksinspectie voor de Prijsbeheersching" belast met het bestrijden van de zwarte markt en prijsstijgingen die ontstonden door de nijpende tekorten aan goederen. De Centrale Markt in Amsterdam was in die tijd een brandpunt voor dergelijke economische controles. Het feit dat kleinhandelaren niet durfden te getuigen, wijst op de kwetsbare positie van de detailhandel in een distributiesysteem waar men volledig afhankelijk was van groothandelaren voor de toewijzing van schaarse voorraden.