Officieel afschrift van een besluit van de Burgemeester van Amsterdam. [Stempel/Handgeschreven linksboven:]
Nº 39/65/149 M. 1942 11/6

[Getypt:]
Afschrift
No. 223 L. M. 1942

[Afbeelding: Wapen van Amsterdam]

[Handgeschreven rechtsboven:]
MW
Hmuijter [in rood]

[Getypt:]
DE BURGEMEESTER VAN AMSTERDAM,

Heeft goedgevonden de aan Mochen Peekel, geboren 19 Mei 1887, wonende Jodenbreestraat 33, bij beschikking dd. 27 Januari 1940, no. 754 L.M. verleende vergunning tot het innemen van een vaste standplaats, ten verkoop van consumptieijs, op den openbaren weg, het verhoogde middengedeelte van het Waterlooplein, tegenover de percelen Waterlooplein 27-29, bij deze, gerekend te zijn ingegaan 13 Januari 1942, in te trekken.
GM

Amsterdam, 29 Mei 1942.
De Burgemeester voornoemd,
get. Voûte

De Gemeentesecretaris,
get J.F.Franken

[Linksonder:]
K 350 * Kern van het besluit: Het document betreft de intrekking van een standplaatsvergunning voor de verkoop van consumptie-ijs op het Waterlooplein. De intrekking geschiedt met terugwerkende kracht per 13 januari 1942.
* Betrokkene: Mochen Peekel (geboren 19-05-1887), wonende aan de Jodenbreestraat 33. Deze straat lag in het hart van de Amsterdamse Jodenbuurt.
* Locatie: De ijskraam stond op het "verhoogde middengedeelte" van het Waterlooplein, een centrale plek voor de markt.
* Ondertekenaars: Het betreft een afschrift van een besluit van Edward Voûte, de door de Duitse bezetter benoemde burgemeester van Amsterdam, en gemeentesecretaris J.F. Franken. Dit document is een direct bewijs van de economische uitsluiting van Joodse Amsterdammers tijdens de Tweede Wereldoorlog. In mei 1942, de maand waarin dit afschrift is opgesteld, waren de anti-Joodse maatregelen in Nederland in een stroomversnelling geraakt (zoals de invoering van de Jodenster op 3 mei 1942).

Het systematisch intrekken van vergunningen voor marktkooplieden en straathandelaren was een methode van de bezetter en het collaborerende gemeentebestuur om Joden hun middelen van bestaan te ontnemen. De terugwerkende kracht (tot januari 1942) suggereert dat de heer Peekel mogelijk al eerder was gestopt met zijn werkzaamheden, hetzij door dwang, arrestatie of omdat de toegang tot de markt hem feitelijk onmogelijk was gemaakt.

Uit externe bronnen (zoals het Joods Monument) is bekend dat Mozes (Mochen) Peekel inderdaad Joods was. Hij werd later gedeporteerd en is op 4 juni 1943 vermoord in vernietigingskamp Sobibor. Dit document markeert een van de bureaucratische stappen in het proces van zijn ontrechtig en uiteindelijke deportatie. J.F. Franken Gemeente Amsterdam