Afschrift van een ambtelijke beschikking (intrekking vergunning). [Linksboven stempel en handgeschreven:]
№ 39/65/13 M. 1942 20/s
Afschrift
No. 223 L. M. 194

[Rechtsboven handgeschreven:]
MW.
Hmueller
[Rood rond stempelmerk]

[Rijkswapen met de tekst "JE MAINTIENDRAI"]

DE BURGEMEESTER VAN AMSTERDAM,
Heeft goedgevonden de aan Heijman Leijden van Amstel,
geboren 20 October 1899, wonende Magersfonteinstraat 3, bij beschikking
dd. 19 Januari 1940, no. 764 L.M. verleende vergunning ten verkoop van
alcoholvrije dranken, consumptieijs en fruit, op den openbaren weg, den
zuid-oostelijken vleugel van de brug over de Ringvaart voor den Midden-
weg, bij deze, gerekend te zijn ingegaan 13 Januari 1942, in te trekken.
GM

Amsterdam, 12 MEI 1942
De Burgemeester voornoemd,

(get.) Voûte

De Gemeentesecretaris,
(get.) J. F. FRANKEN

[Linksonder:]
K 350 Dit document is een officiële kennisgeving van de intrekking van een standplaatsvergunning. De vergunning, die oorspronkelijk in januari 1940 was verleend aan Heijman Leijden van Amstel, stond hem toe om ijs, fruit en frisdrank te verkopen op de brug over de Ringvaart bij de Middenweg (Watergraafsmeer).

De intrekking vindt plaats in mei 1942, maar wordt met terugwerkende kracht effectief gemaakt per 13 januari 1942. Het document is ondertekend (in afschrift) door de nationaalsocialistische burgemeester Edward Voûte. De paraaf "Hmueller" rechtsboven wijst op controle door de Duitse bezettingsautoriteiten, die nauwlettend toezagen op het Amsterdamse bestuur. Dit document is een direct gevolg van de anti-Joodse maatregelen tijdens de Duitse bezetting van Nederland. Heijman Leijden van Amstel was een Joodse Amsterdammer. In de loop van 1941 en 1942 voerde de bezetter een reeks verordeningen in (zoals Verordening 189/1940 en latere uitbreidingen) die bedoeld waren om Joden volledig uit het economische leven te bannen.

Het systematisch intrekken van vergunningen voor straathandel was een van de methoden om Joodse burgers hun middelen van bestaan te ontnemen. De datum van intrekking (januari 1942) valt samen met de periode waarin de segregatie en economische uitsluiting van Joden in Amsterdam werden voltooid, vlak voordat de grootschalige deportaties naar de concentratie- en vernietigingskampen begonnen. Uit archieven (zoals het Joods Monument) blijkt dat Heijman Leijden van Amstel de oorlog niet heeft overleefd; hij werd in 1943 in Sobibor vermoord. Dit document markeert een stap in het proces van zijn rechteloosmaking. J.F. Franken Gemeente Amsterdam