Getypte doorslag of afschrift van een brief met handgeschreven kanttekeningen.
Origineel
Getypte doorslag of afschrift van een brief met handgeschreven kanttekeningen. 12 januari 1941 (getypt); 21 januari 1942 (handgeschreven). Mej. Biesenbeek-Tervoort. No.39/5/1 M.1942 12/1 AFSCHRIFT.
Amsterdam, 12 Januari 1941.
Weled. Heer,
Heden ontving ik deze kaart voor standplaatsbetaling,
maar daar ik van de lijst ben geschrapt voor de zoetwatervisch
vind ik, dat betalen van een standplaats, welke ik nu toch niet
gebruik overbodig en zal mij ook hiervoor wenden tot Burgemeester
Hoogachtend,
w.g. Mej. Biesenbeek-Tervoort.
Lindengracht 158 III
M.i.doorsturen naar Raadhuis. verg.met spoed intrekken.
Gettmer.
[Handgeschreven in inkt:]
Doorzenden
naar Raadhuis
21/1-'42 [Paraaf] * Inhoud: Mej. Biesenbeek-Tervoort maakt bezwaar tegen een betalingsverzoek voor een marktstandplaats. Haar argument is dat zij niet langer op de lijst staat voor de verkoop van zoetwatervis en de standplaats dus niet meer gebruikt. Zij dreigt de zaak voor te leggen aan de burgemeester.
* Ambtelijke afhandeling: Een ambtenaar genaamd Gettmer geeft het advies om de zaak door te sturen naar het Raadhuis en de betalingsverplichting ("verg.") met spoed in te trekken. Een handgeschreven aantekening bevestigt het doorsturen op 21 januari 1942.
* Opvallend:* Er zit een jaar tussen de datum van de brief (1941) en de administratieve afhandeling (1942). Het document is een 'afschrift', wat kan betekenen dat de correspondentie later in een dossier is samengevoegd of dat er sprake is van een typefout in de jaartallen (1941 vs 1942). Het kenmerk bovenaan wijst op een registratie in januari 1942. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze periode vonden er grote wijzigingen plaats in de marktverordeningen van Amsterdam. In het bijzonder werden Joodse marktkooplieden vanaf begin 1941 stelselmatig geweerd van de reguliere markten. Hoewel de naam Biesenbeek-Tervoort niet direct als Joods herkenbaar is, past het "schrappen van de lijst" in de context van de administratieve zuiveringen en herstructureringen van de Amsterdamse markten in die tijd. De Lindengracht was bovendien een bekende marktlocatie in de Jordaan. Het document illustreert de bureaucratische afhandeling van marktvergunningen en de bijbehorende financiële verplichtingen in oorlogstijd.