Ambtelijk advies of concept-brief. 26 juni 1942 (onderaan gedateerd; verwijst naar een brief van 2 juni jl.). 46a/276/2 g/M.v.E.

Onder terugzending van het mij met Uw
brief d.d. 2 Juni j.l. onder no. 104081/A/d V.U.e. om
advies ontvangen stuk, heb ik de eer U te berich-
ten, dat het in de eerste plaats gewenscht is, dat aan
den Gemeentelijken Vischafslag alhier aal in ver-
schen toestand wordt aangevoerd. Mochten de
weersgesteldheid of de vervoersmiddelen dit
niet toelaten, dan moet vanzelfsprekend
genoegen worden genomen met gerookte aal,
zulks echter alleen dan, wanneer Uwerzijds daar-
toe speciale machtiging is verleend.
~~Mijn dient te, daarom ... ... ... ... ... ...~~
~~ook ... .~~ Ik heb de eer U te adviseeren in
voorkomende gevallen alleen bij uiterste
noodzaak de bovenbedoelde
machtiging te verleenen.

(paraaf)

26/6 '42 * Kern van de boodschap: De schrijver adviseert dat aal (paling) in principe vers moet worden aangeleverd bij de visafslag. Slechts bij uitzondering (slechte weersomstandigheden of transportproblemen) mag gerookte aal worden geaccepteerd, maar alleen als daar expliciete toestemming voor is gegeven.
* Stijl: Formeel-ambtelijk taalgebruik, kenmerkend voor de eerste helft van de 20e eeuw ("heb ik de eer U te berichten/adviseeren").
* Correcties: Er is een volledige zin doorgestreept en vervangen door een dwingender advies onderaan: de machtiging voor gerookte aal mag alleen bij "uiterste noodzaak" worden verleend. Dit wijst op een streng beleid met betrekking tot kwaliteitscontrole of voedseldistributie. Het document dateert uit juni 1942, tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was de voedselvoorziening streng gereguleerd via distributiesystemen en overheidsinstanties. De visafslag stond onder toezicht om te voorkomen dat vis buiten de officiële kanalen (de zwarte markt) om werd verhandeld.

Het onderscheid tussen verse en gerookte aal was waarschijnlijk van belang voor de houdbaarheid, de prijsstelling en de controle op de totale vangstopbrengst. Het feit dat er "speciale machtiging" nodig was voor gerookte vis suggereert dat de overheid grip wilde houden op elk onderdeel van het verwerkingsproces om voedselverspilling tegen te gaan, maar ook om illegale handel te bemoeilijken. De terughoudendheid in het verlenen van machtigingen ("uiterste noodzaak") past bij de algemene schaarste en strakke regie van die tijd.