[Gedrukte tekst in kader linksboven:]
B I J B L A D V A N:
M. No. 46H/213/V 1942
DOORGEZONDEN: 27/5

[Handgeschreven tekst in zwarte inkt:]
Dit verzoek kan m.i. [mijns inziens] niet worden
ingewilligd.
Komt aan genoemde commissaris
niet commissieleden toe, dan moet
de fa. [firma] Sterk dit zelf maar verzorgen.

[Datum en handtekening rechtsonder:]
3-6-’42
[Handtekening/Paraaf, mogelijk ‘de Heer’]

[Aantekening in rode inkt:]
th. Insp. bespreken

[Aantekening in kader onderaan:]
Sterk
[Paraaf]

[Gedrukte tekst linksonder:]
Alg. Zaken-Model No. 14
14333-1000-7-’41-1727 Het document bevat een ambtelijke afwijzing van een ingediend verzoek. De kern van de beslissing is dat de gevraagde actie niet tot de bevoegdheid of de taak van de genoemde "commissaris" of de "commissieleden" behoort. Als gevolg hiervan wordt de verantwoordelijkheid teruggelegd bij de aanvrager: de firma Sterk.

Opmerkelijk zijn de rode onderstrepingen die nadruk leggen op de partijen (de commissieleden en de firma Sterk). De rode kanttekening "th. Insp. bespreken" suggereert dat er nog telefonisch overleg moet plaatsvinden met een inspecteur over de verdere afhandeling van deze zaak. Het handschrift is een typisch zakelijk-ambtelijk cursief uit het midden van de 20e eeuw. Dit document dateert uit juni 1942, tijdens de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode stond het bedrijfsleven onder streng toezicht van zowel de Nederlandse bureaucreatie als de bezettingsautoriteiten. De verwijzing naar "fa. Sterk" kan duiden op de bekende visserij- en conservenfirma Sterk (bijvoorbeeld uit IJmuiden of Lemmer). De visserijsector was tijdens de oorlog van vitaal belang voor de voedselvoorziening en werd daarom nauwgezet gereguleerd via commissarissen en diverse commissies. De bureaucratische toon van het document illustreert de starre afbakening van taken en verantwoordelijkheden in die tijd. M. No