Doorslag van een ambtelijke brief (typschrift). 20 oktober 1942. De Directeur (vermoedelijk van de Dienst der Levensmiddelen of een aanverwante gemeentelijke instantie). HG. Verzonden 20/10 [handgeschreven]
[Paraaf, onleesbaar]

46A/B21/110a
20 October 1942.

Overtreding vischregeling
W.v.Joolingen. den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r .

           In bijlage dezes heb ik de eer U een afschrift te

doen toekomen van een op 5 October jl. door den contrôleur
B.Kruyt van den Landbouwcrisiswet opgemaakt rapport, waaruit
blijkt, dat W.v.Joolingen, Daniël Stalpertstraat 31 II,
zich heeft schuldig gemaakt aan het koopen van visch buiten
de verdeeling om.
Op grond hiervan heb ik hem voorloopig van de ver-
deeling geschorst.
Ik geef U beleefd in overweging bij besluit van den
Burgemeester Van Joolingen voornoemd krachtens het bepaalde
in artikel 11 van het 2e Uitvoeringsbesluit van het Vissche-
rijbesluit 1941 voor onbepaalden tijd van de verdeeling van
visch uit te sluiten.

                                      De Directeur, *   **Kern van de zaak:** Een burger, W.v. Joolingen, is betrapt op het kopen van vis buiten het officiële distributiesysteem om (zwarte handel of omzeiling van bonnen). Dit is geconstateerd door een controleur van de Landbouwcrisiswet.

• Genomen maatregel: De directeur heeft de betrokkene reeds direct ("voorloopig") geschorst van de visdistributie.
• Voorgestelde sanctie: Er wordt aan de wethouder geadviseerd om de Burgemeester een officieel besluit te laten nemen om de persoon voor onbepaalde tijd volledig uit te sluiten van visverstrekking.
• Juridische basis: Er wordt verwezen naar artikel 11 van het 2e Uitvoeringsbesluit van het Visscherijbesluit 1941. Dit toont aan hoe specifiek de regelgeving tijdens de bezettingsjaren was ingericht om de voedselvoorraad te beheersen. Dit document stamt uit het dieptepunt van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Voedseldistributie was een cruciaal onderdeel van het dagelijks leven; bijna alle levensmiddelen waren uitsluitend op de bon verkrijgbaar. Het "buiten de verdeling om" kopen van goederen werd streng gestraft.

De genoemde Landbouwcrisiswet (LCW), die oorspronkelijk uit de crisisjaren '30 stamde, werd door de bezetter en het ambtelijk apparaat gebruikt om een ijzeren greep op de voedselketen te houden. Het uitsluiten van burgers van distributie was een zware administratieve straf, omdat het de toegang tot legaal voedsel volledig afsneed, waardoor men gedwongen werd tot nog risicovollere illegale praktijken of hongerleed. De brief toont de bureaucratische efficiëntie waarmee dergelijke sancties werden opgelegd en gecommuniceerd tussen verschillende gemeentelijke afdelingen in Amsterdam.