Archief 745
Inventaris 745-392
Pagina 527
Dossier 92
Jaar 1942
Stadsarchief

Handgeschreven manuscript of conceptverslag met diverse correcties.

Origineel

Handgeschreven manuscript of conceptverslag met diverse correcties. 4)
Op deze wijze wordt derhalve een
waarborg geschapen, dat de Commissie inderdaad
de gelegenheid krijgt, om de voor haar taak
noodzakelijkste gegevens te verzamelen.
Wanneer de opgeroepen debiteur de
vordering ontkent, treedt de Commissie niet
verder op, totdat die vordering eventueel bij
gerechtelijk gewijsde is komen vast te staan.
Erkent de debiteur de vordering (of staat zij bij
gerechtelijk gewijsde vast), dan bestaan ~~drie~~
mogelijkheden: de debiteur biedt aan, [in haar geheel] de vordering
terstond te betalen; of hij [gaat] ~~sluit~~ een afbetalings-
regeling aan [T]; of hij [verklaart zelfs] ~~of hij biedt~~ niet in staat te zijn, om ~~tot~~
[dergelijke] een afbetalingsregeling aan te gaan.
Biedt de debiteur ~~terstond~~ het geld ter betaling
van de schuld terstond aan de Commissie aan,
dan ontvangt deze het ~~geld~~ voor den
crediteur en verleent deswege kwijting.
Daarmede is de zaak dan afgehandeld.
In ~~geen enkel ander~~ [geen ander] geval ontvangt de Commissie
geld voor een crediteur. Wanneer derhalve met
den debiteur ~~derhalve~~ een afbetalingsregeling
~~wordt aangegaan~~ [is bepaald], welke de Commissie aanvaardbaar
acht, dan moet de debiteur ~~tegen~~ op de
afgesproken tijdstippen aan den crediteur
zelf betalen, niet aan de Commissie.
Hierdoor wordt, zooveel mogelijk, voorkomen,
dat de Commissie gedwongen wordt met
allerlei eventueele andere vorderingen op
den debiteur rekening te houden, in verband
met de ~~gelijkheid~~ gelijkheid der crediteuren ~~ingevolge~~ art.
1178 B.W.
~~Oordeelt de Commissie, dat de voorgestelde~~
~~afbetalingsregeling niet voldoende is, in verband met~~
~~de grootte van de schuld, de aard~~
Is de ~~vorder~~ debiteur niet bereid om
een afbetalingsregeling aan te gaan, zooals de Commissie
die in zijn geval billijk acht, dan wordt de
debiteur door de Commissie als wanbetaler aangemerkt.

[Kantlijnnotitie links:]
T zoals de
Commissie die
in het bepaalde
geval ~~stelt~~
rekening houdende
met alle
omstandigheden,
billijk acht; De tekst beschrijft een strikt protocol voor een Commissie die optreedt als intermediair bij schuldvorderingen. De kernpunten zijn:
1. Rechtszekerheid: Bij ontkenning van een schuld onthoudt de Commissie zich van actie tot er een onherroepelijke rechterlijke uitspraak (gerechtelijk gewijsde) ligt.
2. Keuzemenu voor de debiteur: Na erkenning van de schuld zijn er drie wegen: directe betaling, een regeling, of een verklaring van onvermogen.
3. Beperking van de financiële rol: De Commissie wil nadrukkelijk geen kasfunctie vervullen voor langdurige afbetalingen. Zij int enkel geld bij directe, volledige betaling. Bij termijnbetalingen moet de debiteur rechtstreeks aan de crediteur betalen.
4. Juridische motivering: De weigering om als kassier voor afbetalingen op te treden wordt onderbouwd met een verwijzing naar artikel 1178 van het (oude) Burgerlijk Wetboek, dat de gelijkheid van schuldeisers regelt (paritas creditorum). De Commissie wil voorkomen dat zij partij wordt in de rangorde van verschillende schuldeisers van één debiteur.
5. Sanctie: Het weigeren van een door de Commissie "billijk" geachte regeling leidt tot de officiële kwalificatie als "wanbetaler". Dit document lijkt een concept voor een intern reglement of een toelichting op de werkwijze van een instantie zoals een Raad van Arbeid, een tuchtraad of een schuldreneringscommissie uit de periode 1920-1950. De vele doorhalingen en toevoegingen in de kantlijn wijzen op een zorgvuldige redactionele weging van de tekst om juridische complicaties te vermijden. Artikel 1178 BW (oud) bepaalde dat alle goederen van de schuldenaar strekken tot verhaal voor zijn schuldeisers, tenzij er wettige redenen van voorrang zijn; door betalingen niet zelf te beheren, blijft de Commissie buiten eventuele geschillen over deze voorrang.

Samenvatting

De tekst beschrijft een strikt protocol voor een Commissie die optreedt als intermediair bij schuldvorderingen. De kernpunten zijn:
1. Rechtszekerheid: Bij ontkenning van een schuld onthoudt de Commissie zich van actie tot er een onherroepelijke rechterlijke uitspraak (gerechtelijk gewijsde) ligt.
2. Keuzemenu voor de debiteur: Na erkenning van de schuld zijn er drie wegen: directe betaling, een regeling, of een verklaring van onvermogen.
3. Beperking van de financiële rol: De Commissie wil nadrukkelijk geen kasfunctie vervullen voor langdurige afbetalingen. Zij int enkel geld bij directe, volledige betaling. Bij termijnbetalingen moet de debiteur rechtstreeks aan de crediteur betalen.
4. Juridische motivering: De weigering om als kassier voor afbetalingen op te treden wordt onderbouwd met een verwijzing naar artikel 1178 van het (oude) Burgerlijk Wetboek, dat de gelijkheid van schuldeisers regelt (paritas creditorum). De Commissie wil voorkomen dat zij partij wordt in de rangorde van verschillende schuldeisers van één debiteur.
5. Sanctie: Het weigeren van een door de Commissie "billijk" geachte regeling leidt tot de officiële kwalificatie als "wanbetaler".

Historische Context

Dit document lijkt een concept voor een intern reglement of een toelichting op de werkwijze van een instantie zoals een Raad van Arbeid, een tuchtraad of een schuldreneringscommissie uit de periode 1920-1950. De vele doorhalingen en toevoegingen in de kantlijn wijzen op een zorgvuldige redactionele weging van de tekst om juridische complicaties te vermijden. Artikel 1178 BW (oud) bepaalde dat alle goederen van de schuldenaar strekken tot verhaal voor zijn schuldeisers, tenzij er wettige redenen van voorrang zijn; door betalingen niet zelf te beheren, blijft de Commissie buiten eventuele geschillen over deze voorrang.

Gerelateerde Documenten 6