Getypte notulen/verslag met handgeschreven correcties en toevoegingen. [Pagina] 4

Vischmarkt kunnen komen en deze op een lijst worden verzameld, die op de vischmarkt moet worden bekend gemaakt. Ook de Heer Van Zanten ~~gaat~~ staat op dit standpunt; hij wil ~~zelfs~~ geen enkele uitzondering toestaan. Men zou moeten kiezen of deelen. Indien men ook handelaar is, moet men op de Vischmarkt zijn toewijzingen in ontvangst nemen. De Mosselencombinatie ~~is in tusschen~~ heeft toch ook maar een kleinhandelaar moeten kiezen tussen visch of mosselen en groenten.

De Heer Rienstra wijst erop, dat de verdeelingscommissie er niet mee te maken heeft of men dubbele zaken drijft. Indien men alleen vischhandelaar is, is er niets op tegen, dat men persoonlijk zijn visch in ontvangst neemt, maar welk standpunt moet worden ingenomen, ten aanzien van de zaakende die over personeel beschikken. Het moet toch mogelijk zijn, dat de patroon zijn personeel ~~weg~~ stuurt om de visch te halen. Spreker wijst erop, dat hij zijn personeel ook al niet kan gebruiken om de visch thuis te laten bezorgen, omdat dit niet geoorloofd is. Indien zij ook nog de ~~ma~~ visch aan de markt mogen halen, waarom moet hij dan nog personeel hebben. De voorzitter wijst erop, dat het ~~hem hierom gaat, om een~~ in deze staat de leden hun algemeen standpunt moeten bepalen; men moet niet zijn persoonlijke zaken naar voren brengen, uitzonderingen op de voorgestelde regeling mogelijk moeten zijn.

De Heer Sliphorst wijst erop de toestand, welke bestond voor den oorlog. ~~Toen kwam de~~ Iedere handelaar, zoo bij de Vischmarkt, persoonlijk om op de markt te koopen. Toen stuurde men ook niet het personeel om de inkoopen te doen.

De Heer Sieburgh wijst erop, dat het voor den oorlog aan de kleinhandelaar zelf lag, of hij op de markt wilde komen of niet; hij kwam daar om zijn inkoopen te doen, wanneer hem ~~zulks dat past~~. Nu is het verdeeling en ~~voor~~ iedere handelaar moet afwachten tot hij aan de beurt is. Spreker kan zich voorstellen, dat handelaren met personeel zich op het standpunt stellen, dat het personeel de toewijzing in ontvangst ~~kan~~ moet kunnen nemen; hiervoor is geen enkel koopmanschap in principe meer noodig. Voorzitter recapituleert, dat zich ~~ieder~~ allen het overeens zijn, dat ieder persoonlijk zijn toewijzing in ontvangst neemt. Spreker onderstreept de meening van den Heer Sieburgh. Er zijn natuurlijk moeilijkheden aan verbonden, doch vaststaat, dat de winkelier uitsluitend op de verdeeling is aangewezen en indien deze winkelier zijn handel normaal verkoopt, is hij... * Kern van de discussie: De kern van het debat betreft de verplichting voor handelaren om persoonlijk hun vis-toewijzingen af te halen op de Vischmarkt. Er is een spanningsveld tussen de oude marktvrijheid (van voor de oorlog) en het huidige systeem van gereguleerde distributie (toewijzingen).
* Argumentatie:
* Voorstanders van persoonlijk afhalen (o.a. Van Zanten, Sliphorst): Beroepen zich op traditie ("voor den oorlog") en het principe van gelijkheid (geen uitzonderingen).
* Tegenstanders/Critici (Rienstra, Sieburgh): Wijzen op de praktische onhaalbaarheid voor grotere zaken met personeel. Omdat het systeem nu gebaseerd is op "afwachten op je beurt" in plaats van actieve inkoop, is specifieke vakkennis (koopmanschap) minder noodzakelijk bij het afhalen, waardoor personeel dit ook zou kunnen doen.
* Redactionele wijzigingen: De handgeschreven correcties zijn zeer sturend. Woorden als "moeten", "niet" en "principe" worden toegevoegd om de conclusies van de vergadering scherper aan te zetten. De overgang van "ieder" naar "allen" in de recapitulatie van de voorzitter suggereert het zoeken naar unanimiteit. Dit document stamt uit de periode van de wederopbouw, vermoedelijk kort na de Tweede Wereldoorlog (gezien de verwijzing naar "voor den oorlog" en het voortduren van distributiesystemen). In deze tijd was de handel in schaarse goederen, waaronder vis en mosselen, strak gereguleerd via verdeelingscommissies. De discussie weerspiegelt de bureaucratische overgang van een vrije markteconomie naar een geleide economie, waarbij ondernemers hun autonomie zagen ingeperkt door centrale toewijzingsregels. De vermelding van de "Mosselencombinatie" duidt op een specifieke sectororganisatie binnen de vishandel.