Getypt verslag met handgeschreven correcties.
Origineel
Getypt verslag met handgeschreven correcties. Ongedateerd (vermoedelijk jaren '40, gezien de verwijzing naar de C.C.D.). 3
Bovendien móet hij ~~om~~ 's middags om 2 uur weer op de Vischmarkt zijn, omdat er dan weer verdeeling is. Het springt direct in het oog, dat dit onuitvoerbaar is, omdat de winkelier zich eenmaal niet in tweeën kan splitsen. Spreker wijst er verder op, dat op de Centrale Markt (bij het inkoopen doch enige) koopmanschap wordt vereischt, zoodat de winkelier niet aan zijn personeel kan overlaten. Op de Vischmarkt is dit echter wel mogelijk, omdat hier uitsluitend toewijzingen worden ~~verhandeld~~. Er hoeft hier niet meer te gebeuren, dat de Visch in ontvangst te nemen.
De Heer Gootjes wijst erop, dat aan de ~~door de~~ Visch- en Fruitzaken getroffen regeling, zooals deze thans geldt, contrôle-bezwaren zijn verbonden. De Heer Frommé [en v. Beek] neemt nu voor ongeveer [25] winkeliers de Visch in ontvangst en laat deze door [hun] personeel langs de verschillende winkels bezorgen. Een en ander neemt zeker een halve dag in beslag. Indien er de contrôle van de C.C.D. komt, kan de winkelier altijd zeggen, dat zijn visch nog niet is gearriveerd, of hij zegt, dat hij zijn visch heeft uitverkocht. Deze ambtenaar komt dus altijd voor niets. De Heer Tuyp en Koning zouden het zeer op prijs stellen, om voor de Volendammer handelaren, het ploegverband [te] gehandhaafd [zien]. Zij wijzen erop, dat het vaak zeer moeilijk is om met de tram in Amsterdam te komen. De Volendammers hebben zich meestal [in] ploegen van 5 of 6 kleinhandelaren vereenigd. Een of twee van zoo'n ploeg gaan naar Amsterdam om te zien of er toewijzing [voor een van de] ploeg is. Deze venters verkoopen dan ook de toewijzing [bespaard] op de markten. Hierdoor wordt dus geld en tijd [bespaard]. De voorzitter wijst erop dat een en ander de contrôleeren [het] ten zeerste bemoeilijkt. De Heer Mooyer zegt, dat het voor [een patroon] onmogelijk is om altijd op de Vischmarkt te zijn. Voor hem persoonlijk is het vrij wel onmogelijk, omdat hij [als grossiers] steeds op primaire afgeslagen moet zijn. Dit geldt [bijv.] eveneens voor Klaas Veerman, die steeds op Ymuiden moet zijn. De voorzitter antwoordt, dat dit uitzonderingen zijn, waarvoor dispensatie kan worden verleend. De Böhne [staat] gaat op het standpunt, dat ieder persoonlijk zijn toewijzing moet halen. Uitzondering moet hiervoor worden gemaakt voor die gevallen, [welke] met goede redenen omschreven, [kunnen] aantoonen, dat zij niet persoonlijk op de De tekst beschrijft een conflict tussen de praktische uitvoering van de handel en de bureaucratische controle daarop. De kernpunten zijn:
1. Tijdnood: Winkeliers kunnen niet tegelijkertijd op de Centrale Markt inkopen doen (waar vakmanschap voor nodig is) en op de Vischmarkt aanwezig zijn voor de distributie (toewijzingen).
2. Ploegverband: Volendamse handelaren werken in groepen ("ploegen") om reistijd en kosten te besparen. Eén persoon haalt de vis voor de hele groep.
3. Controleproblematiek: De C.C.D. (Crisis Controle Dienst) vindt dit ploegverband onwenselijk omdat het fraude in de hand werkt. Als een controleur bij een winkel komt, kan de winkelier beweren dat de vis nog onderweg is of al is verkocht, wat controle onmogelijk maakt.
4. Standpunten: Handelaren pleiten voor efficiëntie en dispensatie voor grossiers die op andere markten (zoals IJmuiden) moeten zijn. De voorzitter/overheid (vertegenwoordigd door figuren als De Böhne) houdt vast aan het principe van persoonlijke aanwezigheid, tenzij er zwaarwegende redenen zijn. De vermelding van de C.C.D. (Crisis Controle Dienst) plaatst dit document in de context van de distributie-economie in Nederland, die begon tijdens de crisis in de jaren '30 en strikt werd gehandhaafd tijdens de Duitse bezetting en de eerste jaren van de wederopbouw. De C.C.D. was belast met het bestrijden van de zwarte handel en het toezien op de naleving van de distributieregels. De discussie over "toewijzingen" duidt op een systeem waarbij goederen niet vrij werden ingekocht, maar door de overheid werden toegewezen aan erkende handelaren.