Tuchtbeschikking (tuchtrechtelijke uitspraak). Betreft gebeurtenissen in januari 1943; zitting op 1 maart 1943. Gerechtelijk schrijven No. 16025
Dossier no. 34053/58.

HR/AB.
TUCHTBESCHIKKING

in de zaak van: Gerrit Ravensbergen
geboren te Rijnsburg, 1 Februari 1906
van beroep grossier- groentenkoopman
~~wonende~~ / gevestigd te Rijnsburg, Vliet 22.21

De Inspecteur voor de Prijsbeheersching te Amsterdam,

Gelet op het Prijsbeheerschingsbesluit en de Prijzenbeschikking 1941 Groenten, Fruit en Vroege Aardappelen;

Gezien het proces-verbaal van den 13den Januari 1943 van den C.C.D. Afdeeling Technische Controle;

bevattende de door den verdachte tegenover den opsporingsambtenaar afgelegde verantwoording;

~~Gezien de schriftelijke verantwoording van den verdachte;~~

Gehoord de mondelinge verantwoording van den verdachte, die ~~daarbij werd vertegenwoordigd~~ bijgestaan door d.d. 1 Maart 1943;

Overwegende:
dat verdachte, als grossier in groenten, op of omstreeks 4 Januari 1943 te Amsterdam aan verschillende kleinhandelaren diverse partijen witte uien van afwijkende kwaliteit heeft verkocht tegen prijzen varieerende van f. 0.30 tot en met f. 0.375 per k.g.;
dat verdachte destijds voor witte uien van de beste kwaliteit ten hoogste den maximum grossiersprijs ad f. 10.-- per 100 k.g. in rekening had mogen brengen, terwijl hij voor de onderhavige uien slechts had mogen berekenen een prijs, welke in een redelijke verhouding stond tot den genoemden maximumprijs, zijnde maximaal f. 8.-- per 100 k.g.; * Juridische aard: Dit document is een tuchtrechtelijke beschikking tegen een handelaar die de prijsvoorschriften heeft overtreden. In de Tweede Wereldoorlog werden dergelijke zaken niet altijd via het reguliere strafrecht, maar vaak via tuchtrechtelijke weg door gespecialiseerde inspecties afgehandeld.
* De overtreding: Gerrit Ravensbergen heeft witte uien verkocht voor prijzen tussen de 30 en 37,5 cent per kilo (omgerekend 30 tot 37,50 gulden per 100 kg). De wettelijke maximumprijs voor de beste kwaliteit was echter slechts 10 gulden per 100 kg. Omdat zijn uien van "afwijkende" (mindere) kwaliteit waren, had hij eigenlijk niet meer dan 8 gulden per 100 kg mogen vragen. Hij rekende dus bijna vier keer de toegestane prijs.
* Handhaving: Het onderzoek is verricht door de C.C.D. (Centrale Controledienst), de instantie die tijdens de bezetting belast was met het opsporen van zwarte handel en prijs- en distributieovertredingen. * Historische context: Het document stamt uit begin 1943, midden in de Duitse bezetting van Nederland. Door schaarste ontstond een bloeiende zwarte markt. De bezetter en de Nederlandse overheden onder toezicht probeerden dit met strikte prijsbeheersing en distributieregels in te dammen.
* Economische situatie: De enorme marge die Ravensbergen nam (37,50 gulden vragen waar 8 gulden was toegestaan) is typerend voor de zwartehandelsprijzen uit die tijd. De uienhandel was een cruciale sector, zeker in Rijnsburg, wat een centrum was (en is) voor de groentenhandel.
* Administratief proces: De doorhalingen in het formulier laten zien dat dit een standaardformulier was waarbij niet-relevante passages (zoals de schriftelijke verantwoording of de vertegenwoordiging door een raadsman) handmatig werden geschrapt om de specifieke procesgang van deze zaak weer te geven. C.C.D. Afdeeling