Getypte brief op officieel briefpapier. 4 januari 1945. Vereeniging ter behartiging van den Nederlandschen Aardappelhandel „V. B. N. A.”, Plaatselijk Verkoopkantoor Amsterdam. Marktwezen, Jan van Galenstraat 14, Amsterdam (W). Vereeniging ter behartiging van den
Nederlandschen Aardappelhandel
„V. B. N. A.”

Plaatselijk Verkoopkantoor Amsterdam

Telefoon 87811 *
Bankier: Nederlandsche Middenstandsbank, J. P. Heyestraat 73-75
Postrekening 476655
Verzoeke bij beantwoording te vermelden: No. 4171
LS/HR.

K 192

Amsterdam-W., 4 Januari 1945.
Centrale Markt H 78
[Handgeschreven: copy [onleesbare krabbel]]

Marktwezen
Jan van Galenstraat 14
A M S T E R D A M (W).

Mijne Heeren,
Onderstaand doen wij U een opgave toekomen betreffende
den voorraad en de lossing per 23 resp. 30 December 1944:

per 23 Dec. - voorraad 574.300 Kg. aardappelen; lossing 1.838.320 Kg.
" 489.764 " suikerbieten; " 166.785 "

" 30 Dec. - " 1.365.036 " aardappelen; " 1.023.074 "

                                   Hoogachtend,
                                   V. B. N. A.
                             Plaatselijk Verkoopkantoor
                                 AMSTERDAM
                               [Handtekening] Deze brief is een zakelijke rapportage van de V.B.N.A. aan de Amsterdamse marktautoriteiten (het Marktwezen). Het doel is het doorgeven van kwantitatieve gegevens over de voedselvoorziening in Amsterdam aan het einde van 1944. De focus ligt op twee cruciale gewassen: aardappelen en suikerbieten.

De cijfers tonen aan dat er in de laatste week van december een aanzienlijke hoeveelheid aardappelen is gelost (ruim 1 miljoen kilo), wat de voorraad deed stijgen van ongeveer 574.000 kg naar ruim 1,3 miljoen kg. Suikerbieten worden ook specifiek vermeld, wat duidt op hun belang als alternatieve voedselbron in deze periode. Het document dateert van 4 januari 1945, midden in de Hongerwinter tijdens de Tweede Wereldoorlog. West-Nederland was nog bezet en kampte met extreme voedseltekorten door de spoorwegstaking en de Duitse blokkades.

De aardappelen en suikerbieten waarover gerapporteerd wordt, waren op dat moment van levensbelang voor de Amsterdamse bevolking. Hoewel de genoemde hoeveelheden (miljoenen kilo's) indrukwekkend lijken, waren ze bij lange na niet voldoende voor een stad met circa 800.000 inwoners. Suikerbieten, die normaal voor de industrie of als veevoer dienden, werden in deze periode op grote schaal door mensen gegeten (vaak verwerkt tot bietenpulp of -stroop) omdat er vrijwel niets anders meer was. Deze brief is een directe administratieve getuige van de wanhopige pogingen om de voedseldistributie in de uitgehongerde stad te beheren.