Amsterdam, 27 juli 1944 Wed. v. Endel - Riet Post [Hoofdtekst]
Amsterdam 27-7-'44

Mijnheer!

Daar mijn man pas overleden
is en ik een bewijsje heb, van den dokter,
dat ik onmogelijk de visch zelf kan
halen. Het bewijsje ligt al op kantoor.
Verzoek ik U beleefd of den Heer Kloet
mijn visch in ontvangst mag nemen.

Hoogachtend
Wed. v. Endel -
Riet Post

[Aantekening linker marge, verticaal]
toe -
wijzing
vervalt
dan!
RA

[Aantekening linksonder, diagonaal]
Toewijzing intrekken
betrokkene oproepen
en mededeelen, dat zij
zich voor vool. erkenning
moet wenden tot Bedrijfschap
ten einde toewijzing op
haar naam te krijgen.
31-7-44
[onleesbare handtekening/paraf] Het document is een handgeschreven brief van een recent weduwe geworden vrouw, Riet Post, aan een distributie-instantie in Amsterdam. De kern van haar verzoek is dat zij, vanwege haar eigen gezondheid (bevestigd door een doktersverklaring) en het recente verlies van haar man, niet in staat is om zelf haar visrantsoen op te halen. Zij vraagt toestemming om een zekere heer Kloet dit namens haar te laten doen.

De ambtelijke reacties in de kantlijn tonen de starheid van het distributiesysteem in 1944:
1. "toewijzing vervalt dan!": Een korte, bijna botte opmerking die waarschijnlijk refereert aan het feit dat de toewijzing op naam van haar overleden man stond en dus direct ongeldig werd bij zijn overlijden.
2. De uitgebreidere instructie (31-7-44): Hieruit blijkt dat de weduwe niet zomaar geholpen wordt. De bestaande toewijzing moet worden ingetrokken. De vrouw moet persoonlijk worden opgeroepen om te horen dat zij een nieuwe aanvraag moet indienen bij het 'Bedrijfschap' om de toewijzing op haar eigen naam te krijgen. Deze brief dateert van juli 1944, de laatste zomer van de Tweede Wereldoorlog voor de beruchte Hongerwinter. Voedsel was schaars en de distributie was strikt gereguleerd via bonkaarten en officiële toewijzingen.

De bureaucratische afhandeling van dit verzoek is illustratief voor de tijd: zelfs in schrijnende persoonlijke omstandigheden (recent weduwe, ziekte) week men niet af van de procedures. Het feit dat de toewijzing voor vis "op naam" stond, betekende dat bij het overlijden van de gezinshoofd het hele administratieve proces opnieuw doorlopen moest worden voordat de nabestaanden weer recht hadden op hun rantsoen. De term 'Bedrijfschap' verwijst naar de sectorale organisatie die tijdens de bezetting een grote rol speelde in de regulering van de economie en voedselvoorziening. Bedrijfschap