Handgeschreven ambtelijke brief/kennisgeving. Hierdoor deel ik U mede,
dat Uw verzoek inzake rantsoneeringen
is behandeld in een vergadering der door
de Nederlandsche Visscherij Centrale
ingestelde Verdeelingscommissie.
Mede gezien het advies dezer Commissie
deel ik U mede, dat geen termen
zijn gevonden om Uw verzoek in te
willigen, zoodat dit hierbij wordt
afgewezen. Herhaling van het verzoek
heeft geen nut, aangezien de
verdeellijsten tot 1 October a.s.
niet zullen worden gewijzigd. * Inhoud: De brief is een formele afwijzing van een verzoek (mogelijk voor extra toewijzingen of een hogere categorie) met betrekking tot rantsoenering. De afzender stelt dat de ingestelde commissie geen redenen ("geen termen") heeft gevonden om het verzoek in te willigen.
* Toon: De toon is strikt administratief, kort en resoluut. De expliciete mededeling dat een herhaald verzoek "geen nut" heeft, duidt op een rigide bureaucratisch proces.
* Schrifttype: Een vlot, leesbaar cursief handschrift, kenmerkend voor de eerste helft van de 20e eeuw. De spelling (bijv. "Nederlandsche", "Visscherij", "zoodat") is de spelling-De Vries en Te Winkel, die voor 1947 de standaard was. De Nederlandsche Visscherij Centrale (NVC) werd tijdens de Duitse bezetting in 1941 opgericht als onderdeel van de ordening van het bedrijfsleven. Het was een semi-overheidsorgaan dat toezicht hield op de gehele visserijketen, van vangst tot distributie. In een tijd van schaarste en distributie (bonnenkaarten) waren dergelijke "Verdeelingscommissies" verantwoordelijk voor de eerlijke (maar vaak ook politiek gestuurde) verdeling van brandstof, materialen en voedselproducten binnen de sector. Dit document illustreert de bureaucratische controle over de economie tijdens de oorlogsjaren, waarbij verzoeken van individuele vissers of bedrijven vaak stuitten op onwrikbare lijsten en besluiten van bovenaf.