Handgeschreven ambtelijke notitie of verslag (onderdeel van een dossier, gemarkeerd met pagina-nummer '2'). (Marginale aantekening:) , aldus de mededeeling

(Hoofdtekst:)
kan de Commissie wel
onderschrijven, doch deze
rol was niet die van een
bona fide kleinhandelaar,
integendeel. Marinus
diende zich o.a. voor
voor de Urker visschers,
welke aan de V.M. te A'dam
aanvoeren, als gangmaker
en prijszetter te fungeeren,
zulks ten nadeele van den
bona fiden kleinhandel.
Op grond van deze handelwijze
kan hij wel in het bezit
zijn van afslagbriefjes e.d.
doch dit is nog geenszins
een bewijs, dat hij ook
persoonlijk als kleinhandelaar
is opgetreden. De Com.
herhaalt, dat Marinus
hoofdzakelijk als personeel
is opgetreden van klein-
en groothandelaren (P. Vries,
Schilder, Wijnshenk en P. de Ruyter) De tekst betreft een beoordeling door een niet nader genoemde "Commissie" (mogelijk een zuiveringscommissie of een tuchtraad voor de handel) over de werkzaamheden van een persoon genaamd Marinus. De kern van het betoog is dat Marinus ten onrechte claimt een zelfstandige "bona fide" (te goeder trouw) kleinhandelaar te zijn geweest.

Volgens de Commissie fungeerde hij in werkelijkheid als "gangmaker en prijszetter" voor vissers uit Urk op de Vismarkt (V.M.) in Amsterdam (A'dam). Dit suggereert dat hij de markt beïnvloedde, wat als nadelig werd beschouwd voor de reguliere kleinhandel. Het bezit van "afslagbriefjes" (bewijzen van aankoop op de mijn of afslag) wordt door de Commissie verworpen als sluitend bewijs voor zelfstandigheid; zij stellen dat hij feitelijk in dienst stond van specifieke handelaren, wiens namen aan het eind worden opgesomd (Vries, Schilder, Wijnshenk en De Ruyter). Dit document lijkt deel uit te maken van een onderzoek naar economische gedragingen, mogelijk in de context van de naoorlogse economische zuivering of een geschil over vergunningen in de vissector. De Urker visserij en de Amsterdamse vismarkt waren in de betreffende periode nauw met elkaar verbonden. De genoemde namen aan het eind van het document (zoals P. de Ruyter en Wijnshenk) verwijzen naar bekende families/ondernemingen in de toenmalige vishandel. De term "gangmaker" heeft hier een negatieve connotatie: iemand die de prijzen kunstmatig opdrijft of manipuleert tijdens de veiling. P. Vries P. de Ruyter