Getypte ambtelijke brief/nota. 3 oktober 1939. De Directeur (waarschijnlijk van de Centrale Markt), met handgeschreven naam rechtsboven (mogelijk "Hr. Müller"). De Wethouder voor de Levensmiddelen (ter plaatse/alhier). [Bovenaan rechts, handgeschreven:]
Hr. Müller

[Links midden:]
VP/HG.
64/51/1 M.

[Rechts midden:]
3 October 1939.

[Links onder de kenmerken:]
Intrekking Besluit kwijt-
schelding betaling marktgeld
aan tuinders.

[Rechts onder de datum:]
den Heer Wethouder
voor de levensmiddelen,
A l h i e r .

[Hoofdtekst:]
Krachtens Besluit van Burgemeester en Wethouders
d.d. 15 Maart 1935 (No.352 L.M.1935) wordt op gronden van
Gemeentebelang kwijtschelding verleend van de betaling van
marktgeld aan tuinders, die in den loop van een kalenderjaar
ophouden hun plaats op de Centrale Markt te bezetten, omdat
zij hun producten door de op die markt gevestigde veiling gaan
verkoopen.
Het is uit een oogpunt van marktbelang, naar mijn
meening, wenschelijk dit Besluit niet langer toe te passen.
Eenige jaren geleden, bij de opening der markt, was het ge-
wenscht ervoor te zorgen, dat ook de veiling over de noodige
tuinders kon beschikken. Thans bestaat geen gevaar meer, dat
niet voldoende tuinders hun producten ter veiling zouden zen-
den. Veeleer moet mijns inziens nu gelden, dat elke tuinder,
die gaat veilen der Gemeente ƒ 100,- kost (ƒ 90,- plaatsgeld
en ƒ 10,- entréegeld). Vandaar dat het veilen mijns inziens
niet langer door een bijzondere kwijtschelding van marktgeld
behoeft te worden aangemoedigd. De tuinders kunnen toch elk
jaar op 1 Januari kiezen of zij willen gaan veilen of niet.
Ik geef U mitsdien beleefd in overweging wel te
willen bevorderen, dat bij Besluit van Burgemeester en Wet-
houders bovenaangehaald Besluit d.d. 15 Maart 1935 wordt in-
getrokken.

De Directeur, * Kernboodschap: De directeur van de markt adviseert de wethouder om een financiële regeling uit 1935 stop te zetten. Deze regeling bood tuinders een financiële prikkel (kwijtschelding van marktgeld) om over te stappen van eigen verkoop op een standplaats naar verkoop via de centrale veiling.
* Motivering: Volgens de directeur is de veiling inmiddels succesvol genoeg en is de stimulans niet meer nodig. Hij rekent voor dat het behouden van de regeling de gemeente jaarlijks ƒ 100,- per tuinder aan inkomsten scheelt (ƒ 90,- aan plaatsgeld en ƒ 10,- aan entreegeld). Aangezien tuinders nu uit eigen beweging voor de veiling kiezen, wordt de kwijtschelding als een onnodige kostenpost voor de gemeente beschouwd.
* Toon: Formeel, zakelijk en adviserend. Het document weerspiegelt de ambtelijke hiërarchie en de focus op efficiënt beheer van gemeentelijke middelen. * Locatie en Tijd: Hoewel de stad niet expliciet wordt genoemd, verwijst de tekst naar de "Centrale Markt". Gezien de datering (1939) en de structuur van de markt (veiling gecombineerd met directe verkoop), gaat dit zeer waarschijnlijk over de Centrale Markthallen in Amsterdam (geopend in 1934).
* Historische achtergrond: In de jaren dertig was de overgang van kleinschalige directe verkoop naar centrale veilingen een belangrijke modernisering in de land- en tuinbouwsector. Om deze centralisatie te bevorderen, werden aanvankelijk subsidies of kwijtscheldingen gebruikt. In oktober 1939, aan de vooravond van de bezetting en in een tijd van economische mobilisatie, werd er scherper gekeken naar de gemeentelijke financiën en de effectiviteit van dergelijke stimuleringsmaatregelen.
* Economisch belang: Het document illustreert de verschuiving van 'marktontwikkeling' (het opstarten van de veiling) naar 'marktbeheer' (het optimaliseren van opbrengsten uit staangeld).