Ambtelijke notitie / Dossierstuk. 11 februari 1939 (met verwijzingen naar 1932 en 1935). Besluit B en W tot restitutie-mogelijkheid
aan tuinders, die gaan veilen :
Res. 1 Oct. 1932.

Ten einde intrekking van dit Besluit
voor te stellen, i.v.m. schrijven d.d. 25-1-'35
aan de Gecomb. Tuindersorganisaties.

11-2-39. [w.g.] Dr. A. v.d. Laan (of Laas) Dit document is een ambtelijke krabbel of memorie-briefje dat dient als basis voor een voorstel aan het college van Burgemeester en Wethouders. De kern van de tekst betreft de intrekking van een eerder besluit uit 1932.

1. Onderwerp: Er bestond een regeling (Besluit van 1 oktober 1932) waarbij tuinders aanspraak konden maken op een "restitutie-mogelijkheid" (teruggave van gelden, waarschijnlijk marktgelden of belastingen) wanneer zij hun producten via de veiling verkochten.
2. Actie: De schrijver stelt voor om dit besluit nu (in 1939) in te trekken.
3. Argumentatie: Er wordt verwezen naar correspondentie uit 1935 met de "Gecombineerde Tuindersorganisaties". Dit suggereert dat er al langer overleg was over het beëindigen van deze specifieke financiële regeling of dat de regeling door nieuwe afspraken met de sector overbodig was geworden. Het document dateert van vlak voor de Tweede Wereldoorlog (februari 1939). In deze periode was de tuinbouwsector in Nederland sterk georganiseerd. Veilingen speelden een cruciale rol in de afzet van producten. Gemeentebesturen boden vaak financiële prikkels (zoals de hier genoemde restitutie) om tuinders te stimuleren via officiële kanalen te veilen in plaats van onderhandse verkoop.

De verwijzing naar de "Gecomb. Tuindersorganisaties" duidt op een periode van toenemende centralisatie en overleg tussen de overheid en landbouwbelangenverenigingen (het zogenaamde "Groene Front"). De intrekking van de maatregel in 1939 kan wijzen op een sanering van oude crisis-maatregelen uit de vroege jaren '30 of een verandering in het lokale marktbeleid.