Getypte brief (officieel schrijven/doorslag). 10 maart 1939. De Directeur (vermoedelijk van de Centrale Markt te Amsterdam). VP/G.

64/5/5 M

10 Maart 1939.

het Bestuur van de Gecombineerde
Tuinbouw-Organisaties,
Centrale Markt, H 91,
Amsterdam-West.

Naar aanleiding van Uw brief d.d. 6 dezer bericht
ik U, dat een verzoek om het door de tuinders op de Centrale
Markt verschuldigde plaatsgeld te verlagen door mij niet in
overweging kan worden genomen.

Mijnerzijds bestaat geen bezwaar om tegen het einde
van dit jaar opnieuw met U te spreken over de regeling van
het opschuiven van natte tuinders op de Centrale Markt.

Wat de verbetering van de tuindersplaatsen voor de
hal betreft diene, dat ten deze wordt gewacht op de uitwer-
king van nadere plannen van bestrating, alsmede op de nood-
zakelijke goedkeuring van het Gemeentebestuur.

De Directeur, De brief is een zakelijke en besliste reactie op een verzoek van de gezamenlijke tuinbouworganisaties. De directeur wijst het verzoek tot verlaging van het 'plaatsgeld' (de staanplaatsvergoeding) resoluut af, wat in de getypte tekst extra is benadrukt door een onderstreping van het woord "niet".

Er worden echter twee openingen geboden voor toekomstig overleg en verbetering:
1. Logistiek: De directeur is bereid om eind 1939 opnieuw te praten over de regeling voor "natte tuinders".
2. Infrastructuur: De verbetering van de fysieke standplaatsen buiten de hal is in principe gepland, maar is afhankelijk van externe factoren: de technische uitwerking van de bestrating en de officiële goedkeuring door het Amsterdamse Gemeentebestuur.

Het taalgebruik is kenmerkend voor de vooroorlogse ambtelijke stijl, met woorden als "dezer" (van deze maand) en "mijnerzijds". De brief speelt zich af op en rond de Centrale Markthallen in Amsterdam-West, die in 1934 waren geopend. In 1939 was dit het spilpunt van de voedselvoorziening voor de hoofdstad.

De term "natte tuinders" is historisch interessant: dit waren tuinders die hun producten per boot (via het water, vandaar 'nat') naar de markt brachten, veelal uit de omliggende polders zoals de Sloterpolder. Dit stond tegenover de "droge tuinders" die hun waar over de weg transporteerden. De logistiek van het aanmeren en lossen ("opschuiven") was een constant punt van overleg tussen de marktmeesters en de organisaties van producenten. De brief dateert van vlak voor de Duitse inval, een periode van economische spanning waarin belangenorganisaties trachtten de kosten voor hun leden te drukken.