Getypte notulen van een vergadering (waarschijnlijk een gemeenteraads- of commissievergadering). -4-

stand of vervanging van hun vrouw niet ontberen. Spreker
is van meening, dat de standplaatshouders in ieder geval
vergunning moeten kunnen krygen om zich door hun vrouw
te doen bystaan of vervangen. Het bedryfje van deze men-
schen wordt meestal gedreven door man en vrouw samen en
de inkomsten van dit bedryf zyn hierop dan ook gebaseerd.
Op dit punt acht spreker dan ook de nota van den Wethou-
der niet voldoende.
De heer Gaaikema onderschryft het standpunt van den heer Neeter; ook
spreker is van meening, dat de vergunningen voor bystand
en vervanging voor standplaatshouders te zeer zyn beperkt.
Spreker wyst erop, dat deze menschen vaak werkzaamheden
thuis hebben te verrichten, vooral de haringkooplieden;
zy laten zich dan door hun vrouw op de standplaats ver-
vangen.
De heer Van 't Hek wyst erop, dat de venters sociaal-economisch ge-
sproken nog op een lager niveau staan dan de standplaats-
houders. Indien de maatregelen in de nota van den Wet-
houder neergelegd, zullen worden ingevoerd, dan zal de
mogelykheid voor den venter tot het verkrygen van een
vergunning tot bystand of vervanging zeer worden beperkt;
spreker acht het onjuist, dat de stanlplaatshouder dan
meer concessies zou krygen dan de venter.
De Voorzitter wyst erop, dat de standplaatshouder niet kan worden be-
schouwd als de economisch sterkere venter. De practyk is
immers, dat iedere venter een standplaats kan krygen. In
dat geval verandert echter onmiddellyk het karakter van
de bedryfsvoering. De standplaatshouder oefent zyn be-
dryf op een geheel andere wyze uit dan de venter.
De Secretaris wyst erop, dat naar zyn meening een standplaatshouder
tot nu toe geen vergunning behoeft te hebben, om zich
te laten bystaan. Dit is immers nergens dwingend voor-
geschreven, terwyl de vergunning geen voorwaarde in-
houdt, die het hebben van bystand verbiedt; met name
is dit verbod niet vervat in de voorwaarde, dat de
vergunninghouder persoonlyk van de vergunning gebruik
moet maken.
De heer Seegers zegt, dat het zakelyke element, voor het verleenen van * Kern van het debat: De discussie draait om de mate waarin standplaatshouders (vaste plekken) en venters (ambulante handel) hun echtgenotes mogen inzetten als hulp of vervanging. De kernvraag is of dit expliciet in een vergunning moet worden vastgelegd of dat het een vanzelfsprekend onderdeel is van het familiebedrijf.
* Standpunten:
* Gaaikema: Benadrukt het belang van het gezinsinkomen en de specifieke noodzaak voor haringkooplieden om thuis werk te kunnen verrichten terwijl de vrouw de standplaats bemant.
* Van 't Hek: Pleit voor de zwakkere positie van de venter en waarschuwt tegen een ongelijk speelveld waarbij standplaatshouders meer rechten krijgen.
* De Voorzitter: Maakt een principieel onderscheid tussen de bedrijfsvoering van een standplaatshouder en die van een venter.
* De Secretaris: Geeft een juridische interpretatie; hij stelt dat het ontbreken van een expliciet verbod op bijstand betekent dat het momenteel toegestaan is, ondanks de eis van 'persoonlijk gebruik' van de vergunning.
* Opvallend: In de tekst komt de typefout "stanlplaatshouder" voor (in de bijdrage van Van 't Hek), wat kenmerkend is voor dergelijke originele getypte documenten. Dit document biedt een inkijkje in de sociaal-economische geschiedenis van de kleine middenstand en straathandel in Nederland. In de eerste helft van de 20e eeuw was de straathandel een cruciale bron van inkomsten voor veel gezinnen, maar ook een onderwerp van voortdurende regulering door gemeentebesturen ter beheersing van de openbare ruimte. De rol van de vrouw als onmisbare partner in het familiebedrijf komt hier duidelijk naar voren, evenals de bureaucratische spanning tussen formele regels (persoonlijk gebruik van een vergunning) en de dagelijkse economische realiteit van deze beroepsgroepen.