Getypte brief met handgeschreven handtekening. 25 januari 1939. De Directeur (vermoedelijk van een gemeentelijke dienst te Amsterdam). Den Heer D. Ton, Utrechtschedwarsstraat 24, Amsterdam-Centrum. [Links boven:] 85/10/5 M.
[Rechts boven:] M. Müller [handtekening]
[Rechts boven:] VP/G.
[Rechts boven:] 25 Januari 1939.

den Heer D.Ton,
Utrechtschedwarsstraat 24,
Amsterdam-Centrum.
Wyk 4.

Naar aanleiding van de opmerkingen, die U stelde op een van U ontvangen postchèque, deel ik U mede, dat U ten onrechte in de meening verkeert, dat wegens het plaatsen van marktkramen op den openbaren gemeentegrond 3 cent per kraam verschuldigd is. De bedoelde belasting bedraagt 1 cent per strekkenden meter.

Op 2 Januari jl. plaatste U op het Amstelveld 5 kramen van 6 meter en 16 kramen van 3 meter, dus totaal 21 kramen, die 78 meter besloegen, weshalve U uit dien hoofde 78 cent schuldig was. Op 9 dezer plaatste U op het Amstelveld 5 kramen van 6 meter en 20 kramen van 3 meter, dus totaal 25 kramen, die 90 meter besloegen, weshalve U toen 90 cent schuldig was.

De Directeur, Deze brief betreft een zakelijke mededeling van een gemeentelijke instantie aan een marktkraamhouder, de heer D. Ton. De kern van de brief is een correctie op een misverstand over de hoogte van de verschuldigde marktbelasting. De ontvanger meende dat de belasting 3 cent per kraam bedroeg, terwijl de directeur verduidelijkt dat de heffing gebaseerd is op de lengte van de kraam: 1 cent per strekkende meter.

De brief bevat een nauwkeurige berekening voor twee specifieke marktdagen op het Amstelveld:
1. 2 januari 1939: 21 kramen met een totale lengte van 78 meter = 78 cent.
2. 9 januari 1939: 25 kramen met een totale lengte van 90 meter = 90 cent.

De toon is formeel en administratief-correct, typerend voor overheidscommunicatie uit die periode. Het document biedt een interessant inkijkje in de dagelijkse administratieve gang van zaken in Amsterdam vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Het Amstelveld was (en is) een bekende locatie voor markten in Amsterdam.

De brief illustreert de precisie van de gemeentelijke belastingheffing; zelfs bedragen onder de één gulden werden formeel gecorrigeerd en vastgelegd. De genoemde bedragen (centen) lijken naar moderne maatstaven minuscuul, maar in 1939 was de koopkracht van een cent aanzienlijk hoger. Het gebruik van termen als "ten onrechte in de meening verkeert" en de oude spelling ("meening", "den openbaren") is kenmerkend voor de vooroorlogse ambtelijke taal in Nederland. D. Ton G. Handtekening