Administratieve omslag of dossierstuk met handgeschreven notities en stempels. * Stempel (linksboven): № 85/36/3 M. 1939
* Kolom (rechtsboven, deels onderstreept):
5,65
3,18
----
8,83
----
----
5.-
----
3,83
5.-
----
tegoed 1,17
* Notities rechtsboven:
t/m 1/4 '39
betaalde 30/3
Zal betalen 4/4
* Midden (in rood potlood): schrijven
* Linksonder (binnen rode cirkel):
Inspecteur.
Behandelen s.v.p.
31/3 39 [Paraaf/Handtekening, mogelijk 'W. Laan']
* Buiten de cirkel (geheel linksonder):
heeft betaald
en zal nog
aan of bij
betalen
4-4-39
[Initialen]
* Notitie rechtsonder:
We kunnen wel aan
't schrijven blijven.
Dat is m.i. de
manier niet.
31-3-39 [Paraaf]
* Stempel/Notitie uiterst rechtsonder (in rood kader):
[Vakstempel]
6-4 -39 [Paraaf/Handtekening, mogelijk 'W. Laan'] Dit document betreft een interne correspondentie over een financiële afwikkeling, waarschijnlijk van een kleine schuld of belastingaanslag. Het getal "tegoed 1,17" (waarschijnlijk in guldens) staat centraal in de berekeningen.

Er is een duidelijke hiërarchie en procesgang zichtbaar:
1. Administratie: De berekeningen en data van betaling (30/3 en 4/4) worden genoteerd.
2. Frustratie: Een medewerker uit op 31-3-39 zijn ongenoegen over de aanhoudende briefwisseling ("We kunnen wel aan 't schrijven blijven"), wat suggereert dat de administratieve kosten voor dit kleine bedrag te hoog oplopen.
3. Instructie: Een "Inspecteur" krijgt de opdracht de zaak te behandelen.
4. Afhandeling: Op 4-4-39 wordt bevestigd dat er betaald is, waarna het dossier op 6-4-39 definitief wordt afgetekend. Het document stamt uit het voorjaar van 1939, de periode kort voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Het geeft een inkijkje in de Nederlandse bureaucratie van die tijd, waarin zelfs voor zeer kleine bedragen (1,17 gulden) een uitgebreid traject van interne notities en inspectie werd doorlopen. Het dossiernummer met de "M." kan wijzen op een specifiek ministerie of een gemeentelijke afdeling (bijv. Militiezaken of Maatschappelijke zaken), hoewel dit zonder verdere bronnen niet met zekerheid te zeggen is. W. Laan