Handgeschreven kwitantie en vrachttarievenoverzicht.
Origineel
Handgeschreven kwitantie en vrachttarievenoverzicht. 3 juni 1940 (met een eerdere aantekening van 23 mei 1940). (Linkerbovenkant, horizontaal geschreven:)
Vracht ambaag f 4,- / last
Vracht Rotterdam 3,85 / last
Vracht Leiden. 3,85 / last
Vracht Utrecht 3,45 / last
(Rechterkant, verticaal geschreven over de breedte:)
Vracht door mij ontvangen
de honderd vijf en zeventig gulden
(f 175.-)
3-6-1940
F v.d. Woude
(Kleine berekening naast de hoofdtekst rechts:)
Vracht zegel f 65,50
7 ligdagen f 2,25 [totaal] 15,75
afvracht f 125,-
f 175.-
(Linkeronderhoek, diagonaal/ondersteboven geschreven:)
f 175.-
23 Mei 1940
ontv. Dit document is een bewijs van betaling voor verleende vrachtdiensten, waarschijnlijk in de binnenvaart, gezien de terminologie. Het blad is in twee secties verdeeld:
- Tarievenlijst: Linksboven staan de standaard vrachttarieven per 'last' (een oude gewichts- of volumemaat voor scheepsladingen) naar diverse steden in Zuid-Holland en Utrecht. 'Ambaag' is een fonetische of verkorte schrijfwijze voor Hendrik-Ido-Ambacht.
- Kwitantie: De rechterkant fungeert als de eigenlijke kwitantie. Hierop bevestigt F. v.d. Woude de ontvangst van 175 gulden op 3 juni 1940. De berekening ernaast toont hoe dit bedrag tot stand is gekomen, inclusief 'ligdagen' (vergoeding voor de tijd dat een schip langer in de haven ligt voor laden/lossen dan overeengekomen). De plakzegel van 10 cent was wettelijk verplicht voor het officieel geldig maken van kwitanties boven een bepaald bedrag.
Opvallend is de aantekening linksonder van "23 Mei 1940", wat suggereert dat de vrachtdienst al eerder was afgerond of dat er toen een eerste afspraak/aanbetaling was, terwijl de definitieve afrekening op 3 juni plaatsvond. Het document dateert van vlak na de Nederlandse capitulatie in de Tweede Wereldoorlog (mei 1940). Ondanks de recente Duitse inval en de daaropvolgende bezetting, laten documenten als deze zien dat de dagelijkse handel en het transport via het water onmiddellijk werden voortgezet.
De genoemde steden (Hendrik-Ido-Ambacht, Rotterdam, Leiden en Utrecht) vormen een klassieke route door het hart van de Nederlandse waterwegen. De eenheid 'last' werd in de binnenvaart nog langere tijd informeel gebruikt, hoewel het metrieke stelsel al lang de standaard was. De naam 'F. v.d. Woude' wijst waarschijnlijk op een zelfstandige schipper of een transportondernemer uit die periode. F. v.d. Woude