Handgeschreven zakelijke notitie of intern rapport betreffende de prijsvorming in de zuurkoolsector. 28 september (jaar niet vermeld, vermoedelijk eerste helft 20e eeuw op basis van taalgebruik en context). Prijzen Zuurkool.

De vereeniging van Zuurkoolfabrikanten omvat alle zuurkoolinmakers. Aan de prijsstelling door deze heeren kan alleen ontkomen worden door zelf-inmaak, waardoor echter de kans om zuurkool bij te koopen wordt verspeeld.
Alles gaat onder goedkeuring v.d. Groenten- en fruitcentrale, die van elk vat f 1.- opstrijkt. (140000 - 150000).
Redenen om de prijzen zoo hoog te stellen zijn er niet. Kool is wel duur (f 12.50 per vat), doch de prijs van f 22.- 23.- is exclusief vat.
Uit buitenland veel aanvraag naar groote partijen zuurkool, alleen om het fust te behouden.
Enkele grossier is van plan een ingezonden stuk te plaatsen over de ongemotiveerde hooge prijs.

De Heer
Dijkstra. [Onderschrift/Paraaf]

[In een ovaal rechtsonder:]
N. zal
28/9 10 opgev.
detailprijzen zuurkool
over laatste 5 jaar

[Aantekeningen onderaan het blad:]
1 vat zuurkool = 150 kg.
grossier of winkelier 22 - 23 (f 22.00 / 150 kg.)
7 ½ cent per pond
winkelier vastgestelde min. prijs
9 cent per pond
(verleden jaar)
prijs witte kool 2 ½ cent / kg. veilingprijs
vorige jaren ook Het document is een kritisch verslag over de monopolistische praktijken binnen de zuurkoolindustrie. De belangrijkste punten zijn:
1. Kartelvorming: De "vereeniging van Zuurkoolfabrikanten" heeft alle producenten onder controle, waardoor prijsconcurrentie vrijwel onmogelijk is, tenzij men zelf kool gaat inmaken.
2. Overheidsbemoeienis: Er is sprake van kritiek op de "Groenten- en fruitcentrale", die een vergoeding van één gulden per vat ontvangt. Gezien de genoemde aantallen (140.000 tot 150.000 vaten) betreft dit een grote som geld.
3. Prijsonevenwicht: De auteur stelt dat de hoge verkoopprijs (22 tot 23 gulden per vat) niet gerechtvaardigd wordt door de inkoopprijs van de kool (12,50 gulden per vat), wat wijst op excessieve winstmarges.
4. Schaarste van materialen: De opmerking dat buitenlandse partijen zuurkool kopen "alleen om het fust te behouden" suggereert een groot tekort aan houten vaten in die periode.
5. Protest: Het document eindigt met een dreigement van een grossier om de kwestie publiekelijk aan de kaak te stellen via de media ("ingezonden stuk"). Dit document stamt waarschijnlijk uit een periode van marktregulering in Nederland, zoals de jaren dertig (de Grote Depressie) of de periode rond de Tweede Wereldoorlog. De "Groenten- en Fruitcentrale" was een typisch orgaan uit die tijd om de handel te reguleren en prijzen te controleren. De spanning tussen producentenverenigingen (kartels), de overheid en de tussenhandel (grossiers) is hier duidelijk zichtbaar. De berekeningen onderaan geven een gedetailleerd beeld van de toenmalige economische eenheden: vaten van 150 kg, prijzen per pond en veilingprijzen per kilogram, wat waardevolle data biedt voor historisch prijsonderzoek.