Handgeschreven ambtelijke memo of dossiernotitie.
Origineel
Handgeschreven ambtelijke memo of dossiernotitie. 13 juni 1940. Met H. de Kruyff was
besproken de inschrijving
bij het Metaalbureau te
name te doen stellen van
het Gemeentelijk Materialenbureau
NB hiermede is onze voorloopige
inschrijving gewijzigd in een
definitieve terwijl even-
als vergunning wordt uitgereikt
13 Juni '40. Op mijn telefonische
vraag deelt H. de Kruyff
mij mede dat zijn verzoek
aan het ~~Materialenbureau~~
Metaalbureau tot overdracht
onzer inschrijving op het
Materialenbureau door
het Metaalbureau is
geweigerd.
De zaak blijft dus zooals
zij is De notitie documenteert een administratief proces omtrent de registratie van metalen. In eerste instantie was het de bedoeling om een voorlopige inschrijving bij het Metaalbureau om te zetten in een definitieve inschrijving (die tevens als officiële vergunning zou fungeren) op naam van het Gemeentelijk Materialenbureau.
Uit het vervolg, gedateerd 13 juni 1940, blijkt dat deze overdracht is mislukt. Het Metaalbureau (de toewijzende instantie) heeft geweigerd de inschrijving over te schrijven naar het gemeentelijke bureau. De auteur eindigt met de nuchtere vaststelling dat de juridische of administratieve status quo gehandhaafd blijft. Opvallend is de correctie in de tekst waarbij de schrijver per vergissing eerst "Materialenbureau" schreef en dit verbeterde naar "Metaalbureau". De datum van de notitie, juni 1940, is historisch significant: dit is slechts één maand na de Nederlandse capitulatie aan het begin van de Tweede Wereldoorlog. Het 'Metaalbureau' was een van de Rijksbureaus die door de overheid (en later onder toezicht van de bezetter) waren ingesteld om de distributie van schaarse grondstoffen strikt te reguleren.
Dergelijke bureaucratische processen waren cruciaal voor de voortgang van publieke werken en industrieel onderhoud. Het feit dat de overdracht werd geweigerd, wijst op de toenemende centrale controle op materialen in de vroege fase van de bezettingseconomie, waarbij gemeentelijke instanties afhankelijk waren van landelijke goedkeuring voor hun materiaalvoorziening. H. de Kruyff Publieke Werken
Samenvatting
De notitie documenteert een administratief proces omtrent de registratie van metalen. In eerste instantie was het de bedoeling om een voorlopige inschrijving bij het Metaalbureau om te zetten in een definitieve inschrijving (die tevens als officiële vergunning zou fungeren) op naam van het Gemeentelijk Materialenbureau.
Uit het vervolg, gedateerd 13 juni 1940, blijkt dat deze overdracht is mislukt. Het Metaalbureau (de toewijzende instantie) heeft geweigerd de inschrijving over te schrijven naar het gemeentelijke bureau. De auteur eindigt met de nuchtere vaststelling dat de juridische of administratieve status quo gehandhaafd blijft. Opvallend is de correctie in de tekst waarbij de schrijver per vergissing eerst "Materialenbureau" schreef en dit verbeterde naar "Metaalbureau".
Historische Context
De datum van de notitie, juni 1940, is historisch significant: dit is slechts één maand na de Nederlandse capitulatie aan het begin van de Tweede Wereldoorlog. Het 'Metaalbureau' was een van de Rijksbureaus die door de overheid (en later onder toezicht van de bezetter) waren ingesteld om de distributie van schaarse grondstoffen strikt te reguleren.
Dergelijke bureaucratische processen waren cruciaal voor de voortgang van publieke werken en industrieel onderhoud. Het feit dat de overdracht werd geweigerd, wijst op de toenemende centrale controle op materialen in de vroege fase van de bezettingseconomie, waarbij gemeentelijke instanties afhankelijk waren van landelijke goedkeuring voor hun materiaalvoorziening.