Administratieve bijlage/staat. 9 januari 1940. De Directeur van het Marktwezen. De Wethouder voor de Levensmiddelen. BEHOORT BIJ BRIEF NO. 8B/1/2 M. d.d. 9 Januari 1940
AAN DEN HEER WETHOUDER VOOR DE LEVENSMIDDELEN VAN DEN DIRECTEUR VAN HET MARKTWEZEN.

• Vaste gegevens: De weeklonen van de werknemers (ƒ 31,20 voor de bankwerkers en ƒ 32,64 voor de monteur) blijven onveranderd.
• Wijzigingen: Er is een duidelijke verlaging zichtbaar in de 'over-verdiensten' en de 'pensioengrondslag'. Bij Fransen daalt de oververdienste van 141 naar 123 gulden, bij Oosterhoff van 121 naar 118, en bij Koning van 88 naar 80.
• Rechtsgrond: De wijziging wordt gemotiveerd door de toepassing van artikel 8 lid 2 van een Koninklijk Besluit uit 1922, dat in 1936 is herzien. Dit duidt op een centrale regeling voor overheidspersoneel of personeel in gemeentelijke dienst.
• Functies: De betrokkenen hebben technische functies: bankwerker-stoker en monteur. Dit suggereert dat zij werkzaam waren in de technische dienst van de markthallen of bijbehorende installaties (zoals koelhuizen of energievoorziening). Dit document stamt uit januari 1940, de periode van de 'Schemeroorlog' vlak voor de Duitse inval in Nederland. In deze tijd was de Nederlandse economie reeds in staat van paraatheid door de mobilisatie.

De term "Wethouder voor de Levensmiddelen" en "Directeur van het Marktwezen" wijst sterk in de richting van de Gemeente Amsterdam en de Centrale Markthallen aan de Jan van Galenstraat. In die tijd was de voedseldistributie en de controle op markten een cruciale gemeentelijke taak.

Het feit dat pensioengrondslagen naar beneden worden bijgesteld op basis van een Koninklijk Besluit uit 1936 suggereert een late administratieve verwerking of een periodieke herberekening van toeslagen die niet langer voldeden aan de aangescherpte normen uit de crisistijd van de jaren '30. De verlagingen zijn relatief klein, maar hebben directe invloed op de toekomstige pensioenopbouw van de arbeiders. Gemeente Amsterdam Marktwezen