Handgeschreven instructie of verhandeling over de rozenkweek. "citroenen" zijn die men tot de laatste "bloem" uitknijpt.
De eischen aan trekrozen gesteld, zijn zeer hoog: zij moeten
een krachtige groei bezitten. dus lange stevige takken vormen en
daarbij in den winter door kunnen groeien en bloeien; zij moeten
groote bloemrijkheid paren aan goed gevulde en mooi gevormde
bloemen; ook hun reuk moet fijn, hun "doorns" niet te scherp zijn.
Zij moeten een groot weerstandsvermogen bezitten als "export-bloem",
lang goed blijven op water en daarbij niet verkleuren; zij moeten
snel opeenvolgend een nieuwe snee bloemen geven en onvatbaar
zijn voor ziekten ("wit", "spint", "luis").
Alleen als rozen alle bovengenoemde eigenschappen bezitten
komen zij als trekroos in aanmerking, terwijl duidelijk blijkt,
dat slechts enkele van deze eischen door het publiek aan perkrozen
worden gesteld. Evenwel één of eenige van deze eigenschappen
behoeven door het forceeren maar weinig te hebben geleden, of de
opbrengst van een kas loopt zoodanig terug, dat de cultuur niet
meer loonend is, zoodat de struiken vervangen moeten worden.
Een struik die geen 100% meer kan geven heeft als trekroos afgedaan,
ofschoon zij nog lang niet is "afgeleefd" enz.
Dat zelfde geldt dus ook voor de hier bedoelde marktrosen.
Wel wordt er bijzondere zorg en aandacht vereischt om hen van trek-
in perk roos over te voeren waarbij vooral de grondsoort en ook
vocht gehalte der lucht van belang is (zandgronden zijn slecht, klei
en veengronden, dus omgeving van Amsterdam, goed). Goede zorgen
(en mest) schenkt de amateur tuinman altijd zeer rijk.
3^e Dat een roos gevoelig is voor het uitdrogen der wortels
en dat om die rede rozen voor verzending moeten worden verpakt * Inhoud: De tekst beschrijft het verschil tussen de professionele teelt van rozen in kassen (het 'trekken') en de teelt in de volle grond (perkrozen). Voor de commerciële export zijn de eisen extreem hoog: groei in de winter, houdbaarheid op de vaas, geur, vorm en resistentie tegen ziekten zoals meeldauw ('wit').
* Economisch aspect: De tekst benadrukt de zakelijke kant van de bloemisterij. Zodra een roos niet meer op de volle 100% produceert, is deze economisch niet meer rendabel voor de kas, ook al is de plant technisch gezien nog gezond genoeg voor een tuin.
* Tuinbouwkundig advies: Er wordt specifiek advies gegeven over grondsoorten. Klei- en veengrond worden geprefereerd boven zandgrond. De verwijzing naar de omgeving van Amsterdam duidt op de historische concentratie van rozenkwekers in regio's als Aalsmeer.
* Stijl: De auteur hanteert een didactische toon met veelvuldig gebruik van aanhalingstekens voor vaktermen en metaforen (zoals "citroenen" voor uitgeputte planten en "snee" voor een oogstronde). Dit document lijkt deel uit te maken van een handleiding of leerboek voor (amateur)tuiniers die rozenstruiken overnamen van commerciële kwekers. In de vroege 20e eeuw was het gebruikelijk dat rozenstruiken die voor de professionele snijbloementeelt hun piek hadden gehad, werden verkocht aan particulieren. De tekst dient om de verwachtingen van de koper te managen en instructies te geven voor een succesvolle 'verhuizing' van de kas naar de tuin. De vermelding van "3^e" onderaan suggereert dat dit een genummerde lijst van belangrijke basisregels of aandachtspunten betreft.