Getypt communiqué (officiële bekendmaking) 5 februari 1940 De Directeur van het Marktwezen, namens de Wethouder voor de Levensmiddelen. COMMUNIQUE.

Amsterdam, 5 Februari 1940.

Namens den heer Wethouder voor de Levensmiddelen breng ik het navolgende onder de aandacht van alle kooplieden, die wel eens plaatsen op de markt Albert Cuypstraat bezetten. Door het hoofd van de in die straat (op no.241) gevestigde school is bij herhaling - en volkomen terecht - geklaagd over den hinder, dien het onderwijs ondervindt van kooplieden, die in de omgeving der school door schreeuwen hun waren trachten van de hand te doen. Ik wijs er daarom op, dat het luidkeels aanprijzen der waren in de omgeving van de bedoelde school uitdrukkelijk is verboden.

Een ieder, die het bedoelde verbod overtreedt, zal voortaan terstond van de markt worden verwijderd en hem zal voor-goed geen plaats meer op deze markt worden verleend.

Ik vertrouw, dat een ieder zich stipt aan het voren-staande verbod zal houden, zoodat het onderwijs ongehinderd kan plaatsvinden.

De Directeur van het
Marktwezen. Dit document is een officiële waarschuwing gericht aan de marktkooplieden van de Amsterdamse Albert Cuypmarkt. De kern van het probleem is geluidsoverlast: het 'schreeuwen' van kooplieden om hun waren te verkopen stoorde de lessen op de school gevestigd op nummer 241.

De toon van het communiqué is streng en autoritair. Er wordt niet alleen een verbod opgelegd, maar er wordt ook direct gedreigd met een zware sanctie: onmiddellijke verwijdering van de markt en een levenslang verbod om daar nog een plek te krijgen ("voor-goed geen plaats meer"). Dit wijst erop dat eerdere, mogelijk minder formele waarschuwingen niet hadden geholpen. Het document dateert van vlak voor de Duitse inval in Nederland (mei 1940). De Albert Cuypmarkt was in die tijd al een iconische en drukke plek in de Amsterdamse Pijp. Het adres Albert Cuypstraat 241 was de locatie van een openbare lagere school (de 'Albert Cuypschool').

In de jaren '30 en '40 was het aanprijzen van waren door luidkeels te roepen (het zogeheten 'venten' of 'schreeuwen') een integraal onderdeel van de marktcuituur, maar zoals uit dit document blijkt, botste dit met de andere functies van de straat, zoals het onderwijs. De 'Wethouder voor de Levensmiddelen' was in die tijd verantwoordelijk voor de marktindeling en de voedselvoorziening in de stad.