Administratieve kaart/bijblad (Algemene Zaken Model No. 14). (In het gestempelde kader linksboven):
BIJBLAD VAN:
M. No. 25/121/1 1940
DOORGEZONDEN: 3/7

(Hoofdtekst):
Wed. M. Mullens-Isaac
pl. 5 Alb. Cuypstraat
[doorgehaalde regels, onleesbaar]
geen assistentie.
volgens slip "bananen"

Tegen inwilliging van
het verzoek van de Wed. M.
Mullens-Isaac om zich op haar plaats
op de markt aan de Alb. Cuypstraat tot
wederopzegging te mogen laten assisteeren —
niet vervangen — door S. Kleijnkramer,
bestaat m.i. geen bezwaar.

(Rechts in de marge, verticaal geschreven):
Th. v. Moerkerke
gezien 5-7-40
de Haer [?]

(Onderaan links):
16/7/40
HS 25/121/2

(Onderaan midden):
[onleesbare paraaf]

(Onderaan rechts):
11-7-40
de Haer [?]

(Voetnoot):
Alg. Zaken Model No. 14
10.000-10-1937-1016 * Aanvrager: De weduwe M. Mullens-Isaac, die een vaste staanplaats (nummer 5) heeft op de Albert Cuypmarkt. Haar handel wordt aangeduid met de term "bananen".
* Kern van de zaak: Het betreft een officieel verzoek om hulp op de marktplaats. De ambtenaar (Th. v. Moerkerke) geeft een positief advies voor het laten "assisteren" door ene S. Kleijnkramer.
* Administratieve nuance: Er wordt expliciet benadrukt dat het gaat om assistentie en nadrukkelijk niet om vervanging. In de marktverordeningen van die tijd was het essentieel dat de vergunninghouder persoonlijk aanwezig was; vervanging was aan veel strengere regels gebonden dan assistentie.
* Procesgang: De kaart laat een snelle afhandeling zien tussen 3 juli (doorzending) en 16 juli 1940 (finaal kenmerk). Dit document is gedateerd in juli 1940, slechts twee maanden na het begin van de Duitse bezetting van Nederland. De namen Mullens-Isaac en Kleijnkramer duiden op Amsterdammers van Joodse afkomst. De Albert Cuypmarkt was destijds een belangrijk centrum voor Joodse marktkooplieden.

In de loop van 1940 en 1941 werden de regels voor Joodse markthandelaren door de bezetter steeds verder aangescherpt, wat uiteindelijk leidde tot het volledig verbieden van Joodse handel op openbare markten en de instelling van specifieke "Joodse markten". Dit document legt een moment vast vlak voordat de grootschalige uitsluiting van Joden uit het economische leven begon. Het strikte onderscheid tussen 'assisteren' en 'vervangen' was een bureaucratisch middel om controle te houden over wie er feitelijk op de markt stond.