Verslag/Rapport (waarschijnlijk een ambtelijk of politioneel rapport betreffende markttoezicht). [1] tegenover elkander.
[2] Hedenmorgen prees Pinto Jr en diens vrouw,
[3] volgens verklaring van Pinto Sr, de spercieboonen
[4] aan onder den uitroep: „Koop geen bruine boonen
[5] Wij hebben echte spercieboonen voor 4 cents”, daar-
[6] mede doelende op de m.i. [mijns inziens] minderwaardige boonen,
[7] die zijn vader verkocht.
[8] Pinto Jr liep daarop met getrokken mes, het-
[9] geen hij bezigde voor het uitsnijden van bloemkool,
[10] naar de aan de overzijde gelegen marktplaats van
[11] zijn vader, doch door ingrijpen van omstanders
[12] werd een steekpartij voorkomen.
[13] Pinto Jr voegde nog een snauw zijn vader toe:
[14] „Een goeie vader verraadt zijn kind niet bij den
[15] steun!”, daarmede bedoelende op de door zijn
[16] vader verstrekte inlichtingen over het onrecht-
[17] matig steun trekken door diens dochter, het-
[18] geen marktkooplieden-steuntrekkers iets ver-
[19] schrikkelijks vinden, omdat zij zich nu een-
[20] maal de stiefkinderen van de M.P. [Marktpolitie?] beschouwen.
[21] Om het publiek niet afkeurig van het
[22] marktbezoeken te maken, mede uit een oogpunt
[23] van marktorde, is een toestand op de markt,
[24] zooals thans tusschen beide kooplieden bestaat,
[25] niet te tolereeren.
[26] Gezien, dat meerdere malen vechtpartijen Dit document is een getuigenis of proces-verbaal van een escalerend conflict op een markt. De kern van de ruzie is tweeledig:
1. Zakelijke concurrentie: Pinto Jr. probeert klanten weg te lokken bij zijn vader door diens bruine bonen als minderwaardig te bestempelen vergeleken met zijn eigen goedkopere sperziebonen.
2. Familiaal/Sociaal verraad: De vader (Pinto Sr.) heeft blijkbaar verklonken bij de sociale instanties ("den steun") dat zijn dochter onterecht een uitkering ontving. Dit wordt door de zoon en andere marktkooplieden als een ernstige schending van de sociale code gezien.

De situatie escaleerde bijna tot een steekpartij toen de zoon met een bloemkoolmes op zijn vader afstormde. De rapporteur benadrukt dat dergelijk gedrag de "marktorde" verstoort en het publiek afschrikt, wat directe actie van de autoriteiten noodzakelijk maakt. Het document biedt een interessant inkijkje in de sociale geschiedenis van de Nederlandse marktkooplieden in de vroege 20e eeuw (vermoedelijk de crisisjaren '30, gezien de nadruk op de "steun" en de lage prijzen).

De term "den steun" verwijst naar de werklozenzorg of armenzorg. Er heerste in die tijd een sterke sociale controle, waarbij het aangeven van fraude ("verraden") binnen de eigen gemeenschap als zeer eerloos werd beschouwd. De afkorting M.P. staat hier hoogstwaarschijnlijk voor de Marktpolitie, de instantie die verantwoordelijk was voor de orde en handhaving op het marktterrein. De vermelding dat zij zich als "stiefkinderen" beschouwen, suggereert een wantrouwen of een gevoel van achterstelling door de overheid.