Ambtelijk advies / Correspondentierapport betreffende een marktvergunning. 12 januari 1940. (Linksboven in de marge:)
26/4/1

(Hoofdtekst:)
Adressante A. Kluyzing v. Mielden is
den 26/9 ’39 een VKK No. 3135 verleend, waarvan
zij sporadisch gebruik heeft gemaakt. Den
21 November 1939 is zij voor het laatst geweest.
Aangezien adressante voor vier markten
staat ingeschreven, zal zij in de toekomst
zeer moeilijk overeenkomstig de voorschriften
betreffende plaatsbezetting, kunnen voldoen.
Daar adressante sinds 21/11 ’39 geen plaats aan de
Ten Katestraat heeft ingenomen, geef ik in
overweging slechts korten tijd uitstel te ver-
leenen, en daarna de VKK overeenkomstig
de dienaangaande voorschriften in te trekken.

(Middenonder/rechts:)
Amsterdam 12 Januari ’40
(Handtekening: Vrij)

(In de linkermarge onderaan:)
26/9 VKK verleend
18/10 Waarsch.
19/12 Waarsch.
8/1 ’40 opgeroepen
(Paraaf) * Inhoud: Het document beschrijft de situatie van een marktkraamhoudster die haar vergunde plek in de Ten Katestraat nauwelijks benut. De ambtenaar stelt vast dat zij sinds november 1939 niet meer is verschenen. Omdat zij voor vier verschillende markten staat ingeschreven, wordt betwijfeld of zij ooit aan de aanwezigheidsplicht kan voldoen. Het advies luidt om de vergunning op korte termijn in te trekken.
* Terminologie: "VKK" staat zeer waarschijnlijk voor een vaste standplaatsvergunning voor de kleinhandel. "Waarsch." in de kantlijn duidt op officiële waarschuwingen die voorafgingen aan dit advies.
* Paleografie: Het document is geschreven in een duidelijk leesbaar cursief handschrift uit de eerste helft van de 20e eeuw. Opvallend is het gebruik van rode onderstrepingen bij cruciale feiten (het sporadische gebruik, de laatste datum van aanwezigheid en het aantal markten).
* Status: Dit is een intern advies van een marktmeester of inspecteur aan het gemeentebestuur van Amsterdam. Dit document stamt uit januari 1940, de periode van de mobilisatie vlak voor de Duitse inval in Nederland. De marktregulering in Amsterdam was in deze tijd zeer strikt; standplaatsen waren schaars en de gemeente wilde voorkomen dat plekken onbezet bleven ("plaatsbezetting"). De Ten Katemarkt was (en is) een van de drukkere markten in Amsterdam-West. Het feit dat de betrokkene voor vier markten stond ingeschreven, suggereert een poging om op meerdere locaties tegelijk handel te drijven, wat destijds logistiek en reglementair vrijwel onmogelijk was zonder personeel.