Typschrift (waarschijnlijk een doorslag/kopie van een uitgaande brief). 17 oktober 1940. De Directeur (vermoedelijk van de Dienst van het Marktwezen, Amsterdam). [Handgeschreven: Verzonden 17/10] [Handgeschreven: C. de Kaer]

VP/HG.

den Heer L.A. Kok,
Passeerdersstraat 27,
Amsterdam-Centrum.
Wijk 6.

27/82/11 M. 17 October 1940.

Naar aanleiding van Uw brief d.d. 8 dezer bericht ik U, dat het daarin vervatte verzoek niet voor inwilliging in aanmerking kan komen. Indien U voortaan Uw plaats op de markt Ten Katestraat niet ten minste twee maal per week bezet, zal deze plaats worden ingetrokken, overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van het Reglement op de Markten.

De Directeur, * Kernboodschap: De brief is een formele afwijzing van een verzoek dat door de heer Kok op 8 oktober 1940 was ingediend. Daarnaast bevat de brief een expliciete waarschuwing: als de heer Kok zijn toegewezen marktplaats op de Ten Katemarkt niet vaker (minimaal twee keer per week) gebruikt, zal zijn vergunning/plaats worden ingetrokken.
* Toon: De toon is strikt zakelijk en autoritair, kenmerkend voor ambtelijke correspondentie uit die tijd. Er wordt direct verwezen naar de geldende regelgeving (het Reglement op de Markten).
* Administratieve context: De handgeschreven aantekening "Verzonden 17/10" duidt op een dossierkopie die wordt bewaard voor de administratie nadat het origineel is verstuurd. * Historische periode: De brief is gedateerd op 17 oktober 1940, enkele maanden na het begin van de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog.
* Locatie: De Ten Katestraat huisvest een bekende Amsterdamse dagmarkt (de Ten Katemarkt). De Passeerdersstraat, waar de geadresseerde woonde, ligt in de Jordaan.
* Relevantie: Hoewel de brief op het eerste gezicht een gewone administratieve kwestie lijkt over marktbezetting, is de context van 1940 van belang. In deze periode begon de bezetter met het invoeren van beperkende maatregelen voor specifieke groepen burgers, waaronder Joodse marktkooplieden. Hoewel uit deze specifieke tekst niet direct een discriminerend motief blijkt, werden strikte handhaving van reglementen en het intrekken van vergunningen vaak instrumenten om ongewenste personen uit het economische leven te weren. Verder genealogisch of archiefonderzoek naar L.A. Kok zou kunnen uitwijzen of deze waarschuwing deel uitmaakte van een breder patroon van vervolging of louter een reguliere marktmeester-kwestie was. C. de Kaer L.A. Kok Marktwezen