Typoscript (waarschijnlijk een doorslag op doorschrijfpapier). 10 januari [1940] (de markering 'x 40' duidt vermoedelijk op het jaar 1940). De Directeur (vermoedelijk van de Centrale Markt Amsterdam). 2 10 Januari x 40
37/5/1 den Heer Wethouder voor de
Amsterdam Levensmiddelen,

lang geen scherp zand in Amsterdam meer te krijgen. Ofschoon
het mogelijk is, dat een enkele klager zulk een bak op een
bepaald moment ledig heeft aangetroffen, kan ook dit geen
reden voor gegronde klachten zijn, aangezien de Chef der
afdeeling "Reiniging" mij verklaarde, dat alle bakken voor
twee-derde vol waren. Al deze zandbakken zijn thans aangevuld
met bestratingszand, dat is zand met een zoogenaamd ronde
korrel, dat feitelijk minder geschikt is om gladheid tegen te
gaan en bovendien gemakkelijk in de bakken vastvriest. Ook
zijn alle hoofdwegen en pieren in den nacht van 9 op 10
Januari wederom met strooiauto's van de Reiniging behandeld.
Met het bovenstaande meen ik te hebben aangetoond, dat op
de Centrale Markt in de laatste dagen al het mogelijke is
gedaan om de gladheid zoo goed mogelijk te bestrijden.

                                                 De Directeur, Dit document is de tweede pagina van een brief van de Directeur van (zeer waarschijnlijk) de Centrale Markt in Amsterdam aan de Wethouder voor de Levensmiddelen. De directeur verweert zich tegen binnengekomen klachten over de gladheid op het marktterrein.

De kernpunten van zijn verweer zijn:
1. Schaarste: Er is in Amsterdam een tekort aan "scherp zand", wat de beste kwaliteit is voor gladheidbestrijding.
2. Weerlegging lege bakken: Hoewel een klager wellicht een lege zandbak trof, stelt de Chef van de Reiniging dat de meeste bakken nog voor twee-derde vol waren.
3. Kwaliteit van alternatief: Er wordt nu noodgedwongen "bestratingszand" gebruikt. De directeur merkt op dat dit zand een ronde korrel heeft, waardoor het minder effectief is tegen gladheid en bovendien sneller vastvriest in de bakken.
4. Actieve bestrijding: In de nacht van 9 op 10 januari zijn de wegen en pieren op het terrein nog behandeld met strooiwagens.

De toon van de brief is ambtelijk en defensief. De directeur probeert aan te tonen dat de directie niet nalatig is geweest, maar te maken heeft met overmacht (tekorten) en dat de klachten ongegrond of incidenteel zijn. Het document dateert van 10 januari 1940. Dit was tijdens de zeer strenge winter van 1939-1940, ten tijde van de Mobilisatie in Nederland, vlak voor de Duitse inval in mei 1940. De schaarste aan goed strooizand ("scherp zand") past in het beeld van de logistieke en economische beperkingen van die periode.

De Centrale Markt in Amsterdam (gelegen aan de Jan van Galenstraat) was de spil in de voedselvoorziening van de stad. Gladheid op dit terrein vormde een direct risico voor de aan- en afvoer van levensmiddelen, wat de betrokkenheid van de Wethouder voor de Levensmiddelen verklaart. De samenwerking met de "afdeeling Reiniging" (de voorloper van de huidige Stadsreiniging) laat zien hoe verschillende gemeentelijke diensten destijds samenwerkten aan het beheer van dit vitale terrein.