Burgemeester en Wethouders hebben aan de voorwaarden,
verbonden aan de Ventvergunningen, toegevoegd:

19⁰ dat, indien met aal gevent wordt, deze gedurende de
maanden November tot en met April niet wordt meegevoerd
of ten verkoop in voorraad gehouden in zaagsel, zand of
andere poeder- of korrelvormige stoffen. Het document betreft een specifiek voorschrift (artikel 19⁰) dat door het college van Burgemeester en Wethouders is toegevoegd aan de regels voor straathandel (venten). De focus ligt op de verkoop van aal (paling) tijdens de winterperiode (november tot en met april). Het verbod richt zich op het gebruik van losse, poeder- of korrelvormige materialen zoals zaagsel en zand tijdens het transport of de opslag voor verkoop.

Dergelijke materialen werden traditioneel gebruikt om glibberige vis beter hanteerbaar te maken of om vocht vast te houden, maar dit werd blijkbaar als onhygiënisch beschouwd of leidde tot vervuiling van de straat. De beperking tot de wintermaanden suggereert dat specifieke omstandigheden in die periode (zoals temperatuur of de staat van de vis) deze maatregel noodzakelijk maakten. Dit document stamt waarschijnlijk uit de eerste helft van de 20e eeuw, afgeleid van de spelling (bijv. "November" met een hoofdletter) en de aard van de regelgeving. In die tijd was het venten van verse vis, waaronder aal, een algemeen beroep in Nederlandse gemeenten. Om de volksgezondheid te beschermen en overlast te beperken, stelden gemeenten strikte voorwaarden aan ventvergunningen. Dit kaartje diende waarschijnlijk als een officiële bijlage of uittreksel dat vergunninghouders bij zich moesten dragen om op de hoogte te zijn van de geldende regels.