Handgeschreven memo of conceptnotitie. (Linkerbovenmarge: I / Hierbij een bijlage S)

Maatregelen bij eventueele benzine-distributie

Tuinders. In verband met
vorderen auto’s door bemiddeling
organisatiebestuur reeds maatregelen
getroffen waarbij niet-gevorderde
tuinders groente van de gevorderde
tuinders naar de C.Ve. medenemen
e.g. speciaal vervoer.

Hieraan verdere uitbreiding
te geven, indien noodig, ter besparing
benzine.

Verdere besparing : instelling
groepsgew. diensten i.v.m. in- of
doorstoten te water naar
Amsterdam, indien hiervoor
vaartuig(en) te krijgen zijn van
bijv. 20 ton. Tuinders komen
in groepen per vrachtauto naar
markt.

Aanvoer aardappelen. In hoofdzaak
per vaartuig – kan zoo noodig
ook per wagon – Van plaatsen
niet per vaartuig of spoor
bereikbaar moet van auto
gebruik gemaakt. – Dergelijke
auto’s komen in de regel volgeladen
ter markt. – Verdere besparing
niet mogelijk ten zij door gebruik
van paardetractie, indien
beschikbaar. * Inhoud: Het document bespreekt hoe de voedselvoorziening (groenten en aardappelen) gegarandeerd kan worden tijdens brandstofrantsoenering. De voorgestelde oplossingen zijn:
* Efficiëntie in wegvervoer: Het combineren van vrachten. Tuinders waarvan de auto niet is gevorderd, moeten producten meenemen voor collega’s wiens voertuig wél door de overheid is opgeëist voor de veiling (C.Ve. staat waarschijnlijk voor Centrale Veiling).
* Modal shift naar water: Het opzetten van diensten over water naar Amsterdam met schepen van circa 20 ton om benzine van vrachtwagens te besparen.
* Prioriteitstelling: Aardappelen moeten primair via schip of trein (wagon) vervoerd worden. Vrachtwagens worden enkel ingezet voor locaties die niet via water of spoor bereikbaar zijn.
* Uiterste middel: Als laatste besparingsmogelijkheid wordt de terugkeer naar "paardetractie" (paard en wagen) genoemd.
* Terminologie:
* C.Ve.: Afkorting voor Centrale Veiling.
* Vorderen: Het opeisen van voertuigen door de autoriteiten voor oorlogsdoeleinden of algemeen nut.
* Paardetractie: Het gebruik van paarden als trekkracht, een teken van de technologische achteruitgang door schaarste in oorlogstijd. Dit document past in de context van de vroege bezettingsjaren in Nederland (circa 1940-1941), toen de distributie van brandstof streng werd gereguleerd door de Rijksdienst voor het Wegverkeer of vergelijkbare instanties. De overheid en sectororganisaties probeerden de distributieketen van vitaal voedsel in stand te houden met minimale middelen. De tekst getuigt van een pragmatische aanpak waarbij overleg tussen "organisatiebesturen" en de overheid centraal stond om de logistieke druk op de weg te verminderen.