Handgeschreven verslag of beleidsnotitie (pagina II). II

Aanvoer groenten en fruit van
provincien.
- Deels halen met eigen auto,
grootendeels brengen door auto-
expediteurs en door beurtdiensten
vaartuigen: Een klein gedeelte
aanvoer per spoor.
Ingeval benzinebeperking:
uitbreiding van spoorweg aanvoer
en die per vaartuig.

Expeditie in de stad:
Goederen worden gedeeltelijk meegenomen
door kleinhandelaren per
a. vlet
b. vrachtauto of auto + aanhang
c. wagen met paardetractie
d. motorbakfiets
e. bakfiets
f. handkar
- gedeeltelijk door grossier thuisbezorgd
en wel bijna uitsluitend per auto dit
geldt vrijwel alleen aardappelen en
fruit.
Kleinhandelaren gebruiken auto
tevens voor verkoop resp. bestelling
aan huis.

Hier zal beperking van benzine
automatisch er toe leiden dat kleinhandel
minder kan laten thuisbezorgen dus
meer meenemen dan wel dat
expediteurs met paardetractie
zich op transport gaan toeleggen.
Zoo noodig zal publiek meer zelf gaan halen
in winkels en op markten.

--- Dit document is een logistieke analyse van de voedselvoorziening (groenten en fruit) in een stedelijke omgeving onder druk van brandstofschaarste. De tekst is verdeeld in twee hoofdthema's: de aanvoer van buiten de stad en de distributie (expeditie) binnen de stad.

De auteur stelt vast dat de aanvoer momenteel sterk leunt op vrachtverkeer ("eigen auto" en "auto-expediteurs"). Als oplossing voor een benzinebeperking wordt een verschuiving voorgesteld naar het spoor en het water (beurtdiensten/vaartuigen).

Voor de stedelijke distributie wordt een breed scala aan transportmiddelen opgesomd, variërend van modern gemotoriseerd transport (vrachtauto, motorbakfiets) tot traditionele en handmatige middelen (paardentractie, vlet, bakfiets, handkar). De tekst anticipeert op een noodzakelijke teruggang naar minder moderne middelen en een verandering in consumentengedrag: wanneer thuisbezorging door brandstoftekort wegvalt, zal de burger genoodzaakt zijn zelf naar de markt of winkel te gaan.

--- Het document weerspiegelt de precaire situatie in Nederland aan de vooravond van of tijdens de vroege bezettingsjaren van de Tweede Wereldoorlog. In deze periode werden brandstoffen direct gerantsoeneerd ("benzinebeperking"). De overheid en handelsorganisaties moesten plannen maken om de voedseldistributie in stand te houden met beperkte middelen.

Het gebruik van termen als "beurtdiensten" en "vlet" wijst op de diep gewortelde traditie van transport over water in Nederland. De genoemde overgang van gemotoriseerd transport terug naar paard en wagen en de handkar is een kenmerkend historisch beeld van de jaren '40, waarbij de maatschappij door schaarste gedwongen werd te 'demotoriseren'.