Archief 745
Inventaris 745-329
Pagina 259
Dossier 1
Jaar 1940
Stadsarchief

Administratief bijblad/intern memo (Model No. 14, Algemene Zaken).

Dossier: 14, 37/124/1

Origineel

Administratief bijblad/intern memo (Model No. 14, Algemene Zaken). [Stempel linksboven:]
BIJBLAD VAN:
M. No. 37/124/1 1940
DOORGEZONDEN: 19/8-'40

[Handgeschreven bovenaan:]
22/8/40 [paraaf]
37/124/2 M
6 [omcirkeld]

[Eerste tekstblok:]
Mr. Brouwer

Ik meen dat door marktbezoekers
weinig of geen gebruik van
de bedoelde cel wordt gemaakt.
Is dit zoo?

20/8 '40
[paraaf WS]

[Tweede tekstblok:]
Marktbezoekers telefoneeren liever in
Marconi. Praten kost tot 2 1/2 cent -
Ik heb ook de overtuiging dat de openbare cel
weg kan, zonder schade voor marktbezoekers. Jes

[Rechtsmidden:]
vid HgSuymans [onderstreept in rood]

[Rechtsonder, verticaal in een ovaal:]
Kan gemist

[Linksonder:]
Alg. Zaken Model No. 14
10.000-10-1937-1016 Het document betreft een intern ambtelijk overleg over het nut van een openbare telefooncel ("de bedoelde cel") op een niet nader genoemde marktlocatie.

De eerste ambtenaar vraagt aan een zekere Mr. Brouwer of het klopt dat de cel nauwelijks gebruikt wordt. Het antwoord (onderaan) bevestigt dit en geeft een economische reden: marktbezoekers geven de voorkeur aan telefoneren in "Marconi" (vermoedelijk een nabijgelegen café of etablissement), waar een gesprek slechts 2,5 cent kost. De conclusie is dat de openbare cel verwijderd kan worden zonder dat de doelgroep hiervan nadeel ondervindt. De definitieve ambtelijke beslissing is rechtsonder verticaal genoteerd: "Kan gemist". De correspondentie vindt plaats in augustus 1940, kort na de Nederlandse capitulatie in de Tweede Wereldoorlog. Hoewel Nederland bezet was, bleef het civiele overheidsapparaat grotendeels functioneren voor dagelijkse beslommeringen zoals marktbeheer en nutsvoorzieningen.

In deze periode waren openbare telefooncellen eigendom van de PTT, maar de plaatsing op gemeentegrond vereiste afstemming. Het feit dat marktbezoekers uitweken naar een privaat alternatief ("Marconi") vanwege de kosten (2,5 cent was destijds een zeer laag bedrag) toont aan dat prijsbewustzijn ook toen een rol speelde bij de keuze voor publieke voorzieningen. De formulering "Marconi" duidt waarschijnlijk op een destijds bekend café of gebouw vernoemd naar de uitvinder van de draadloze telegrafie, Guglielmo Marconi. M. No

Samenvatting

Het document betreft een intern ambtelijk overleg over het nut van een openbare telefooncel ("de bedoelde cel") op een niet nader genoemde marktlocatie.

De eerste ambtenaar vraagt aan een zekere Mr. Brouwer of het klopt dat de cel nauwelijks gebruikt wordt. Het antwoord (onderaan) bevestigt dit en geeft een economische reden: marktbezoekers geven de voorkeur aan telefoneren in "Marconi" (vermoedelijk een nabijgelegen café of etablissement), waar een gesprek slechts 2,5 cent kost. De conclusie is dat de openbare cel verwijderd kan worden zonder dat de doelgroep hiervan nadeel ondervindt. De definitieve ambtelijke beslissing is rechtsonder verticaal genoteerd: "Kan gemist".

Historische Context

De correspondentie vindt plaats in augustus 1940, kort na de Nederlandse capitulatie in de Tweede Wereldoorlog. Hoewel Nederland bezet was, bleef het civiele overheidsapparaat grotendeels functioneren voor dagelijkse beslommeringen zoals marktbeheer en nutsvoorzieningen.

In deze periode waren openbare telefooncellen eigendom van de PTT, maar de plaatsing op gemeentegrond vereiste afstemming. Het feit dat marktbezoekers uitweken naar een privaat alternatief ("Marconi") vanwege de kosten (2,5 cent was destijds een zeer laag bedrag) toont aan dat prijsbewustzijn ook toen een rol speelde bij de keuze voor publieke voorzieningen. De formulering "Marconi" duidt waarschijnlijk op een destijds bekend café of gebouw vernoemd naar de uitvinder van de draadloze telegrafie, Guglielmo Marconi.

Genoemde Personen 1

M. No

Producten

Vis & Zee: Aal Vis & Zee: Vis

Thema's

Jodenster/Maatregelen

Gerelateerde Documenten 6