Dit document is een statistische momentopname van de sociaal-economische status van 'overkruiers' op de Amsterdamse Centrale Markt in de eerste maanden van de Duitse bezetting.

Enkele opvallende bevindingen:
* Armoede: Een groot deel van de arbeiders (50 van de 125) verdient minder dan 10 gulden per week op de markt. Zelfs met neveninkomsten blijft een aanzienlijk deel onder de armoedegrens van die tijd.
* Transport: De overgrote meerderheid (89 personen) heeft geen eigen transportmiddel en verricht het werk dus fysiek (sjouwen/kruien).
* Arbeidsmarkt: Slechts een klein deel is officieel ingeschreven bij de Arbeidsbeurs (A.B.), wat wijst op een grote mate van informele of ongeschoolde arbeid.
* Demografie: Een aanzienlijk deel van de werkers is boven de 50 jaar (30 personen), wat duidt op zwaar fysiek werk dat tot op hoge leeftijd werd uitgevoerd uit noodzaak.

De Centrale Markt aan de Jan van Galenstraat was het logistieke hart van de voedselvoorziening in Amsterdam. Overkruiers waren losse arbeiders die tegen betaling goederen verplaatsten van grossiers naar de wagens van winkeliers.

De datum (oktober 1940) is cruciaal; de bezetter begon in deze periode met het inventariseren van de beroepsbevolking en het stroomlijnen van de distributie. Het onderzoek naar deze specifieke groep kan te maken hebben met de vrees voor werkloosheid, de controle op zwarte handel, of de voorbereiding voor de inzet van arbeidskrachten. De verwijzing naar de 'Legitimatiekaart' (Leg. kaart) per 1 juni 1940 markeert het moment waarop de bewegingsvrijheid op de markt strenger gereguleerd werd door de nieuwe machthebbers.