Administratief notitieblad (bijblad) behorende bij een dossier van een overheidsinstantie (vermoedelijk het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening of Economische Zaken). 19 november t/m 23 november 1940. [Stempel linksboven]
BIJBLAD VAN:
M. No. 53/75/1 1940
DOORGEZONDEN: 19/11

[Handgeschreven tekst rechtsboven]
opvragen en bericht
terug 20/11 - 40
53/75/2
Vz 21/11 40 HB

[Hoofdtekst handgeschreven]
Gebr. Serlui waren expediteurs
in een brandstoffenhandel. Niets
te doen. Willen nu juist
graan en meel voor
hun e. n.
geopend.

[Onderaan handgeschreven]
expediteurskaart verstuurd Vz 23/11 40
Vuyk

[Voetnoot linksonder]
Alg. Zaken Model No. 14
10.000-10-1937-1016 * Onderwerp: De notitie betreft een verzoek van de Gebroeders Serlui om hun bedrijfsactiviteiten te wijzigen.
* Situatieschets: De Gebroeders Serlui waren oorspronkelijk werkzaam als expediteurs in de brandstoffenhandel (zoals kolen). Er wordt echter opgemerkt dat daar op dat moment "Niets te doen" is, wat wijst op een stilvallen van de handel of transportmogelijkheden in die sector.
* Verzoek: De ondernemers wensen hun werkzaamheden te verleggen naar de sector "graan en meel" en willen dit geregistreerd hebben onder "hun e. n." (waarschijnlijk de afkorting voor eigen naam).
* Afhandeling: De ambtelijke molen werkt hier zichtbaar snel: op 19 november wordt het dossier doorgezonden, op 21 november verwerkt en op 23 november 1940 wordt de benodigde "expediteurskaart" verzonden door de ambtenaar (getekend door Vuyk). De afkorting "Vz" staat voor Verzonden. Dit document stamt uit november 1940, het eerste jaar van de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode raakte de economie steeds sterker gereguleerd door distributiemaatregelen en vergunningstelsels. Voor Joodse ondernemers, zoals de familie Serlui uit Amsterdam, was dit een cruciale fase waarin zij probeerden hun broodwinning veilig te stellen voordat de anti-Joodse maatregelen (zoals de latere onteigeningen en 'Verwalters') hun bedrijven volledig zouden lamleggen. De overstap van brandstoffen (die schaars werden en streng gedistribueerd) naar graan en meel (essentiële levensmiddelen) was een poging om economisch relevant te blijven binnen de nieuwe oorlogsrealiteit. De expediteurskaart was hierbij een essentieel document om legaal goederen te mogen vervoeren.