Handgeschreven verzoekschrift (brief). 18 november 1940. M. Vleesdraager, Reitzstraat 15, Amsterdam. [Stempel: No 53/75/1 M. 1940]
[Handgeschreven rechtsboven: 11/19]

Amsterdam 18. Nov. 1940.
[Marge: in Vertrouwen]

Wel Edelen Heer

Met verschuldigde achting wend
ondergeteekende zich tot Uw Edelen
En hoopt op Uw medewerking voor
het volgende. Ondergeteekende oude
venter in Groente aardappen en fruit
in het bezit van allen vereischten
vergunningen heeft twee schoonzoons
welke door deze toestand als venters
in brandstof en petroleum ver-
stooken van allen inkomen.
Daar beiden in bezit zijn van
paard en wagen is mijn verzoek
om deze Gebr. Serlui. vroeg Brandst
v vergunning tot de Centrale Markt-
hallen te verleenen. Opdat zij in de
gelegenheid worden gesteld vrachten
te doen en zij niet worden overge-
leverd aan Maatsch Steun.

Bij voorbaat dank.
Uw. dw. dn.
M Vleesdraager Reitzstr. 15
Ventnummer Serie 26-99. Dit document is een formeel verzoekschrift waarin een beroep wordt gedaan op de welwillendheid van de autoriteiten tijdens de vroege fase van de Duitse bezetting.

• De kern van het verzoek: M. Vleesdraager, zelf een gevestigde groente- en fruitverkoper, vraagt om een werkvergunning voor zijn twee schoonzoons (de gebroeders Serlui). Zij waren voorheen werkzaam in de brandstofhandel, maar hebben door de oorlogsomstandigheden (waarschijnlijk rantsoenering en schaarste) geen inkomsten meer.
• Argumentatie: De afzender voert aan dat zij reeds beschikken over eigen transportmiddelen (paard en wagen) en dat een vergunning voor de Centrale Markthallen hen in staat stelt zelfstandig in hun onderhoud te voorzien.
• Sociale aspecten: Er wordt nadrukkelijk verwezen naar het vermijden van de "Maatsch. Steun" (maatschappelijke steun/bijstand). Dit wijst op een sterk verlangen naar behoud van eigenwaarde en economische onafhankelijkheid in een tijd van toenemende onzekerheid.
• Taalgebruik: Het taalgebruik is uiterst beleefd en archaïsch ("Wel Edelen Heer", "Uw. dw. dn." oftewel Uw dienstvaardige dienaar), wat gebruikelijk was voor dergelijke officiële correspondentie. De historische context van dit document is beladen:
• Bezettingstijd: De brief is geschreven in november 1940, zes maanden na de Nederlandse capitulatie. De eerste beperkende maatregelen tegen de Joodse bevolking werden in deze periode reeds van kracht.
• Joodse gemeenschap: De namen Vleesdraager en Serlui en het adres in de Reitzstraat (Transvaalbuurt) duiden op een Joodse achtergrond. Voor Joodse zelfstandigen werd het werken op straat en op markten gaandeweg steeds moeilijker en gevaarlijker door de anti-Joodse verordeningen van de bezetter.
• Persoonlijk lot: Uit genealogische bronnen (zoals het Joods Monument) blijkt dat de afzender, Moses Vleesdraager, de oorlog niet heeft overleefd; hij werd in 1942 vermoord in Auschwitz. Dit geeft de brief, die in de kern gaat over de overlevingsdrang van een familie, een tragische ondertoon.
• Schaarste: De verwijzing naar het verlies van inkomen in de brandstofsector illustreert de directe economische gevolgen van de oorlog; kolen en petroleum waren de eerste producten die schaars werden en op de bon gingen. M. Vleesdraager