Getypte ambtelijke brief met handgeschreven kanttekeningen en correcties. 25 juni 1931 (gebaseerd op handgeschreven paraaf linksonder). [Links boven, handgeschreven:]
Sdoornd.

[Links boven, getypt:]
Conserveering
houtwerk
koelhuis.

[Midden boven, handgeschreven in rood:]
63/3/1

[Rechts boven, getypt:]
W.L.M.

Hiermede heb ik de eer U te berichten, dat het houtwerk in het koelhuis op de Centrale Markt op verschillende plaatsen wordt aangetast door schimmels en zwammen; dit is nadeelig voor het behoud van het houtwerk (luchtkokers), doch eveneens voor de opgeslagen goederen.

Het houtwerk is bij den bouw van het koelhuis bestreken met ijzersulphaat; deze behandeling dient, ter bescherming van het hout, om het jaar herhaald te worden.

Ik heb inmiddels doen onderzoeken of er niet een beter middel bestaat, dat niet het bezwaar heeft van het spoedig uitloogen zooals ijzersulphaat dat heeft.

Vanwege het laboratorium van Prof. Sprenger te Wageningen heeft men als doeltreffend middel aanbevolen de zoogenaamde "Wolmanzouten". Dit middel wordt onder meer door de Staatsmijnen toegepast voor mijnhout, terwijl ook de afdeeling Boschbouw der Landbouwhoogeschool het met succes heeft toegepast.

Met dit middel worden thans proeven in het koelhuis genomen, waarbij is gebleken, dat het door middel van een borstel opbrengen, behalve dat dit zeer veel tijd vordert (de te bestrijken oppervlakte is ± 10700 m2), het bezwaar heeft dat verschillende moeilijk toegankelijke deelen van het luchtkokersysteem niet of slechts onvoldoende kunnen worden bereikt.

Daarom is een proef genomen met het opbrengen door middel van een verfspuit. Dit heeft direct reeds goede resultaten opgeleverd, weshalve het mij wenschelijk voorkomt een dergelijke spuit aan te schaffen.

Deze kan verder worden benut voor het frescolieten van de wanden van koelruimen en portalen, voor het opbrengen van dekverf ter bescherming van de ~~xxx~~ luchtkoelkasten, het bespuiten met Wolman emulsie van de binnenkanten der koelerkasten en het afdekken met verf van de pekelserpentines die ter lengte van in totaal 21.000 m. in de koelerkasten liggen ineen gevlochten en op andere wijze [handgeschreven tussenvoeging: zeer moeilijk zijn te behandelen] ~~niet anders dan door kostbare sloopingen zouden zijn te bereiken.~~

De kosten van een verfspuit als vorenbedoeld met de noodige hulpmiddelen bedragen f,200,-. Dit bedrag is gering in verhouding tot de waarde van de ~~tegen zwamaantasting respectievelijk corrosie~~ te beschermen onderdeelen der koelhuis-installatie.

Ik verzoek U derhalve beleefd een besluit van Burgemeester en Wethouders uit te lokken, waarbij ik wordt gemachtigd een verfspuit aan te schaffen; de kosten, welke ten hoogste f 200,- zullen bedragen kunnen worden gebracht ten laste van de post [handgeschreven: Gereedschappen] der loopende begrooting.

[Onderaan:]
[Links, handgeschreven:] MW 25/6 31
[Midden, handgeschreven handtekening:] [Onleesbaar]
[Rechts onder, getypt:] D.D.
[Rechts onder, handgeschreven paraaf:] [Onleesbaar] * Probleemstelling: Het houtwerk (met name de luchtkokers) van het koelhuis van de Centrale Markt lijdt onder schimmel- en zwamvorming, wat de constructie en de kwaliteit van de opgeslagen waar bedreigt.
* Technische oplossing: De huidige methode met ijzersulfaat is ineffectief door uitloging. Op advies van de Landbouwhoogeschool Wageningen wordt overgestapt op "Wolmanzouten".
* Innovatie in werkwijze: Vanwege de enorme oppervlakte (10.700 m2) en de slechte bereikbaarheid van het systeem, wordt handmatig borstelen afgewezen ten gunste van een mechanische verfspuit.
* Multifunctionaliteit: De gevraagde verfspuit zal ook gebruikt worden voor het "frescolieten" (waarschijnlijk het witten of coaten) van wanden en het onderhoud van 21 kilometer aan pekelserpentines.
* Financieel: Er wordt een krediet gevraagd van 200 gulden, te dekken uit de post "Gereedschappen". Dit document stamt uit juni 1931 en geeft inzicht in het technisch beheer van grootschalige koelinstallaties in het interbellum. De "Centrale Markt" verwijst zeer waarschijnlijk naar de Centrale Markthallen in Amsterdam (geopend in 1934, maar de koelfaciliteiten waren reeds eerder in ontwikkeling/gebruik).

Interessant is de verwijzing naar Prof. Sprenger (A.M. Sprenger), een autoriteit op het gebied van tuinbouw en koeltechniek in Wageningen. De genoemde "Wolmanzouten" waren een destijds moderne vorm van houtverduurzaming (gebaseerd op fluoriden en chroom), ontwikkeld door Karl Wolman. Het gebruik van een verfspuit voor dergelijke industriële toepassingen was in die tijd een aanzienlijke efficiëntieslag. De doorgehaalde tekst over "kostbare sloopingen" suggereert dat men aanvankelijk dacht de installatie deels te moeten demonteren voor onderhoud, wat door de spuitmethode kon worden voorkomen.