Handgeschreven notitie of fragment van een brief/verslag. te treffen. De oudste zoon zei, dat
dat niet noodig was. Er was voor
die kleine schuld geld genoeg aanwezig.
De oudste zoon stond eveneens op het
standpunt, dat de belofte gehouden
moest worden. Hij zou, die zaak met
zijn moeder bespreken.
De brief dato 19 April is van
van de jongere zoon: en niet van
de oudste. Ik kan hier niet anders
uit concludeeren, dat de twee broers
het ook niet eens zijn.

Joosten De tekst lijkt een verslag of een observatie te zijn van een zakelijk of familiaal overleg, mogelijk door een bemiddelaar, notaris of advocaat. De kern van het geschil draait om een "kleine schuld" en een "belofte" die nagekomen moet worden.

Er is sprake van een discrepantie tussen de verklaringen of daden van twee broers. De schrijver merkt op dat een brief van 19 april afkomstig is van de jongere zoon en niet van de oudste, wat hem tot de conclusie leidt dat de twee broers het onderling niet eens zijn over de afhandeling van de zaak. De oudste zoon lijkt bereid de belofte na te komen en wil dit met zijn moeder bespreken. Gezien de spelling ("noodig", "concludeeren") en het gebruik van de term "dato" voor de datering, stamt dit document uit de periode vóór de spellingshervorming van Maartensdijk/de Vries-Te Winkel (midden 20e eeuw). Het handschrift is een typisch lopend cursiuif uit de late 19e eeuw of het begin van de 20e eeuw. Dergelijke documenten zijn vaak terug te vinden in dossiers betreffende erfenisbewind of schuldvorderingen waarbij familieverhoudingen een rol spelen.