Officieel rapport (getypt met handgeschreven kanttekeningen en doorhalingen). [Koptekst]
№ 77/53/1 M. 1940 7/11 RAPPORT

[Hoofdtekst - Getypt met correcties]
Op woensdag 30 October 1940 omstreeks 10 uur v.m. werd mij door Barend v Dijk medegedeeld, dat ongeveer een half uur terug een persoon bij hem 40 ledige zakken, afkomstig van de Veiling te Westerlee, had ingeleverd. Hiervoor had van Dijk aan dezen persoon F 19.20 uitbetaald. Daar van Dijk het vermoeden had, dat deze zaak niet geheel in orde was, heeft hij bedoelden persoon gevolgd, die zich hierna had begeven naar pakhuis E. 10 van grossier P. Maarsen. Van Dijk heeft toen aan dezen persoon gevraagd, voor wien of hij de bedoelde zakken had moeten inleveren, waarop [Invoeging handgeschreven:] verklaarde dit te moeten doen voor zijn broer, die als personeel in dienst is bij Maarsen. Het geld, dat hij van Van Dijk hiervoor had ontvangen zou hij dan ook aan zijn broer hebben ter hand gesteld - Hierop heeft van Dijk, naar hij verklaarde, het geld aan zijn broer terug gevraagd. Deze zou toen aan Van Dijk F 20.- hebben gegeven. [Einde invoeging] Naar aanleiding van het hier voor genoemde, heb ik, rapporteur, een onderzoek ingesteld en gehoord den knecht van grossier Maarsen, die mij desgevraagd ~~het volgende verklaarde~~ opgaf te zijn genaamd Karel Johannes Sickmann, oud 17 jaar en wonende Boerenwetering 44 alhier, welke als volgt verklaarde: "Ongeveer twee weken terug heb ik in opdracht van mijn baas, tezamen met mijn broer, Theo Sickmann, die als overkruier toegang tot de Centr: Markt heeft, ledige Westerlee-zakken moeten sorteeren. De onbruikbare zakken moesten wij vernietigen en daarna in de stortschuit gooien. Wij hebben dat dan ook gedaan, doch later is ons gebleken, dat de knecht van grossier Th. Pouw huurder van pakhuis E 14 deze zakken weer uit de stortschuit heeft gehaald en weer heeft ingeleverd bij Barend van Dijk. Voor zoover mij bekend heeft van Dijk hem hiervoor toen F 20 uitbetaald. Toen Maarsen van dit geval in kennis kwam hebben mijn broer en ik van Maarsen een vermaning gehad en werd ons gezegd, dat zoo iets niet meer mogelijk mocht zijn.
Zonder dat ik van mijn baas opdracht had gekregen, heb ik eenige dagen geleden weer een partij ledige zakken gesorteerd, waarvan mijns inziens ongeveer 40 zakken ondeugdelijk waren. Ik heb deze 40 zakken echter niet vernietigd, doch ze tezamen met een partij goede zakken verzonden pers schipper naar de Veiling te Westerlee. ~~Voor de 40 slechte zakken heb ik van mijn baas 40 goede zakken genomen en~~ deze heden morgen door mijn broer Theo laten inleveren bij van Dijk. Het geld dat mijn broer voor deze zakken heeft ontvangen, heeft hij mij later ter hand gesteld. Dit was een bedrag van F 19.20. Het lag in mijn bedoeling om het geld voor mijzelf te behouden. Op zijn verzoek heb ik echter ~~weer~~ F 20- aan Barend van Dijk terug gegeven. Hierop heb ik rapporteur Maarsen van dit geval in kennis gesteld, die mij hiervan aangifte heeft gedaan.
Bij onderzoek is mij, rapporteur nog gebleken, dat de broer van Sickman geheel vrij uit gaat.
[Invoeging handgeschreven:] K. J. Sickmann voornoemd heeft zich te voren op de Centrale Markt niet aan een strafbaar feit schuldig gemaakt.

Den Heer Bedrijfschef van de Centrale Markt
Amsterdam 5 November 1940
de Controleur,
[Handtekening:] J.F.W. Kroon.

[Handgeschreven kanttekeningen in de marge]
(Links boven/midden):
* B v Dijk
* van Dijk
* den bedoelden broer
* dus zelfs f 0,80 meer dan hij had ontvangen.
* Naar [pijl naar tekst]
* Deze zakken waren dan van zijn baas doch niet uitbetaald.
* Mijn bedoeling was echter het tegenover mijn baas te doen voorkomen alsof ik geruimd, doch zonder zijn opdracht 40 slechte zakken had vernietigd. Ik nam daarom [afgeknipt]

(Onderkant - annotaties Bedrijfschef?):
* Waarom voert hij 40 slechte af naar [?] en neemt hij nog eens 40 goede zakken bij Van Dijk in te leveren?
* Waarom betaalt hij f 20,- terug als hij f 19,20 ontvangt?
* Is Sickman verder op de CM [Centrale Markt] werkzaam? Waarover de zakken andere grossiers betrekking heeft of name hij ze wel bij zijn baas?

--- * Kern van de zaak: Het rapport beschrijft een poging tot kleinschalige fraude of verduistering door de 17-jarige Karel Sickmann. Hij probeerde geld te verdienen door ondeugdelijke veilingzakken (die vernietigd hadden moeten worden) toch in te leveren bij een handelaar (Barend van Dijk).
* Tegenstrijdigheden: De controleur en de latere lezer (zie kanttekeningen) merken op dat de cijfers niet kloppen. Er werd f 19,20 uitbetaald, maar er werd f 20,00 teruggegeven. Dit duidt op paniek of verwarring bij de verdachte toen hij werd geconfronteerd.
* Rol van de broer: Hoewel Theo de zakken fysiek inleverde, concludeert de rapporteur dat hij onschuldig is en slechts handelde in opdracht van zijn broer Karel.
* Werkwijze: De fraude lijkt geïnspireerd op een eerder incident waarbij iemand anders zakken uit de "stortschuit" (afvalbak) viste om ze opnieuw te gelde te maken.
* Taalgebruik: Het document hanteert een zakelijke, formele politiestijl ("rapporteur", "desgevraagd", "in kennis gesteld"). De handgeschreven correcties in de tekst zelf lijken bedoeld om de feitelijke gang van zaken preciezer weer te geven voor de definitieve versie.

--- * Historische periode: November 1940. De Nederlandse bevolking leeft onder de vroege fase van de Duitse bezetting. Grondstoffen en transportmiddelen (zoals zakken voor de groenteveiling) werden schaarser en strenger gecontroleerd.
* De Centrale Markt: De Centrale Markt in Amsterdam (Jan van Galenstraat) was het kloppend hart van de voedselvoorziening. Toegang was streng gereguleerd (zie de term "overkruier" die toegang heeft).
* Sociaal-economisch: De poging van een 17-jarige knecht om enkele guldens extra te verdienen ("het lag in mijn bedoeling om het geld voor mijzelf te behouden") weerspiegelt de economische druk van die tijd. Desondanks werd er streng gecontroleerd op dergelijke kleine vergrijpen om de integriteit van de handel op de markt te waarborgen.
* Veiling Westerlee: Een belangrijke groenteveiling in het Westland. Het feit dat zakken van deze specifieke veiling gemerkt waren, maakte controle en fraude-opsporing mogelijk.